บทที่ 445 เรื่องใหญ่ของแผ่นดิน

โจวเหยียนหลี่ตอบ "หลายวันมานี้ในการเข้าเฝ้าใหญ่ ฮ่องเต้ทรงชมพ่อตาของเจ้าต่อหน้าขุนนางบุ๋นบู๊ทั้งราชสำนักหลายครั้ง ตรัสว่าท่านอยู่กรมพิธีการมาหลายปี ทำงานด้วยความอุตสาหะเคร่งครัด และได้ผล อีกทั้งยังตรัสว่าระเบียบพิธีบวงสรวงฟ้าที่ชานเมืองด้านใต้ในปีนี้ ร่างได้ดี ทรงพอพระทัยมาก"

ในใจฉินห่าวหรานยินดี แต่สีหน้าไม่แสดงออก "ทั้งหมดนี้เป็นหน้าที่ของท่านพ่อตาอยู่แล้ว ฮ่องเต้ทรงชมเกินไปขอรับ"

โจวเหยียนหลี่ลูบเคราแล้วยิ้ม "ท่านรองเสนาบดีสวีเป็นขุนนางมาหลายสิบปี สิ่งที่ท่านอาศัยก็คืออักษรสองตัวว่าระมัดระวัง ทว่าคราวนี้ต่างออกไป ฮ่องเต้จะทรงประกอบพิธีบวงสรวงชานเมืองครั้งใหญ่ แยกบวงสรวงฟ้าและดิน นี่เป็นครั้งแรกของราชวงศ์นี้ ระเบียบพิธีที่ท่านรองเสนาบดีสวีร่างขึ้นต้องตามพระราชประสงค์ ก็เท่ากับจัดการเรื่องใหญ่ที่ค้างพระทัยของฮ่องเต้ให้เรียบร้อยแล้ว"

ฉินห่าวหรานฟังอย่างละเอียด แล้วพยักหน้าเล็กน้อย "ที่แท้เป็นเช่นนี้ ผู้น้อยอยู่ราชบัณฑิตยสถานฮั่นหลิน ได้ยินแต่เสียง แต่ไม่รู้เนื้อในเลย ขอบพระคุณใต้เท้าที่ชี้แนะ"

โจวเหยียนหลี่ยิ้ม "เจ้าก็อย่าถ่อมตัวนัก พ่อตาของเจ้าได้รับพระเมตตา เจ้าผู้เป็นลูกเขยก็พลอยได้รับแสงไปด้วย ราชบัณฑิตยสถานฮั่นหลินเป็นที่ใด เป็นแหล่งบ่มเพาะว่าที่อัครเสนาบดี เจ้ายังหนุ่ม อีกทั้งมีรากฐาน ต่อไปทำราชการให้ดี อนาคตประเมินค่าไม่ได้"