บทที่ 489 หลอกล่อเหวินฮั่น

เหวินฮั่นลังเลอยู่ครู่ แล้วรวบรวมความกล้าตอบ "ท่านอา ข้าอยาก... อยากหาเงิน แล้วเปิดภัตตาคาร..."

พอสิ้นเสียง สีหน้าของฉินเหอวั่งก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

"บัณฑิต ชาวนา ช่างฝีมือ พ่อค้า พ่อค้าต่ำต้อยที่สุด เจ้าเข้าใจหรือไม่" เขาลุกพรวดขึ้นยืน แล้วจะลงมืออีก ฉินห่าวหรานรีบขวางไว้ตรงกลาง

"พี่ รอให้ข้าถามให้จบก่อน เหวินฮั่นมีความคิดของเขา พี่ลองฟังดูก็ไม่เสียหาย อีกอย่าง พ่อค้าเป็นอะไรไป หากไม่มีพ่อค้า ของที่พวกเรากิน ใช้ และสวมใส่ จะมาจากไหน"

ฉินเหอวั่งถลึงตาใส่บุตรชายคนเล็กของตน "ถึงอย่างนั้นก็ค้าขายไม่ได้... ห่าวหราน เจ้านี่ตามใจพวกเขาเกินไปแล้ว