บทที่ 491 ท่านอาจารย์ไปแดนสู่

สวีฉี่พยักหน้า ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วจู่ ๆ ก็เอ่ยขึ้น "เสฉวนเป็นอย่างไร"

หลัวเยี่ยนเฉินชะงัก "เสฉวนหรือ"

สวีฉี่มองเขา ในสายตาแฝงความหมายลึกซึ้งอยู่หลายส่วน "ถูกแล้ว เจ้ามณฑลเสฉวน ตำแหน่งผู้ตรวจการแดนสู่ว่างมานานแล้ว ตามระเบียบให้เจ้ามณฑลรักษาการแทน ท่านไปแล้วก็เท่ากับเป็นเจ้าของมณฑลทั้งมณฑล แม้เป็นดินแดนที่ลำเค็ญหนาวเหน็บ แต่ก็เป็นขุนนางผู้ใหญ่ประจำถิ่นหนึ่งเช่นกัน"

หลัวเยี่ยนเฉินนิ่งเงียบไปเนิ่นนาน จึงกล่าว "ท่านพี่เสฺวียนฝู ข้าอายุหกสิบสามแล้ว เหลืออีกเจ็ดปีก็ต้องลาออกจากราชการ ไม่อาจได้เห็นความเจริญรุ่งเรืองของเมืองหลวงแห่งนี้จริง ๆ หรือ"

น้ำเสียงราบเรียบมาก ทว่าใต้ความราบเรียบนั้น กลับซ่อนความขมขื่นที่บรรยายไม่หมดไว้