บทที่ 492 บำเพ็ญพรต

หลัวเยี่ยนเฉินจ้องมองลูกศิษย์ผู้นี้ สายตาเต็มไปด้วยความปลื้มใจ และยิ่งซ่อนความหมายลึกซึ้งที่ยากจะเอ่ยจากการลอยขึ้นจมลงในทะเลราชการไว้อีกหลายส่วน

"ห่าวหราน เจ้าเข้าใจการเก็บงำความสามารถยิ่งกว่าท่านพ่อตาของเจ้าเสียอีก รู้ว่าควรพูดสิ่งใด และรู้ว่าควรหยุดตรงไหน นี่คือรากฐานของการตั้งตัว แต่จงจำไว้ สิ่งที่คนฉลาดต้องระวังที่สุดคือการอาศัยสติปัญญาแล้วหยิ่งผยอง และดูแคลนผู้อื่น อย่าได้ทำผิดข้อห้ามใหญ่นี้เป็นอันขาด"

ฉินห่าวหรานโค้งกายอีกครั้งทันที "คำสั่งสอนของท่านอาจารย์ ศิษย์จะไม่ลืมจนวันตาย"

หลัวเยี่ยนเฉินพยักหน้าเล็กน้อย ไม่พูดอะไรอีก แล้วหันกายให้บ่าวประคองขึ้นรถ ออกเดินทาง

ส่งท่านอาจารย์ไปแล้ว ชีวิตของฉินห่าวหรานก็กลับสู่จังหวะเดิมอีกครั้ง