บทที่ 497 วางหมากหลี่หง

เขารับใช้เรื่องพู่กันหมึกอยู่ในวัง จึงมักได้ฟังราชบัณฑิตเหล่านั้นบรรยาย ทว่าไม่เคยได้ยินการบรรยายแบบนี้มาก่อน "ท่านราชบัณฑิตอาวุโสฉิน งั้นอักษร 'ทบทวน' นี้ สุดท้ายแล้วควรตีความว่าอย่างไร ข้าน้อยก็อยากรู้ด้วย"

"อักษร 'ทบทวน' นี้ ความหมายเดิมคือนกที่กระพือปีกอยู่บ่อยครั้ง พวกท่านเคยเห็นลูกนกหัดบินหรือไม่"

ฉินเหวินป๋อพยักหน้า "เคยเห็นขอรับ นกนางแอ่นที่บ้าน ลูกนกนางแอ่นหัดบิน ตอนแรกก็ไม่กล้าบิน แม่นกก็เร่งอยู่ข้าง ๆ"

"ถูกต้อง นกหัดบินนั้น มิใช่ครั้งเดียวก็บินได้ ต้องลองแล้วลองอีก บินแล้วบินอีก ตกลงมา แล้วบินขึ้นไปใหม่ ตกลงมาอีก แล้วบินขึ้นไปใหม่อีก

จนกระทั่งวันหนึ่งปีกแข็งแรงแล้ว จึงจะโบยบินสู่ฟ้าเก้าชั้นได้ ดังนั้นความหมายเดิมของคำว่า 'ทบทวน' จึงมิใช่การทบทวน หากแต่คือการลงมือปฏิบัติ คือการฝึกฝน คือการนำสิ่งที่เรียนมาไปใช้ในความเป็นจริง"