บทที่ 498 ผู้ว่าอำเภอเหลียงเซียง

รถม้าเดินทางต่อไป นอกหน้าต่างรถ เค้าโครงของเมืองเหลียงเซียงยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ

ฉินห่าวหรานมองเมืองแห่งนั้น แต่ในใจกลับครุ่นคิดถึงคำพูดของหลี่หงเมื่อครู่

เรื่องในแวดวงราชการนั้น หากพูดให้ทะลุแล้ว ก็ไม่พ้นเรื่องน้ำใจไมตรีและมารยาททางโลก และเป็นกฎเกณฑ์ที่รู้กันโดยไม่ต้องเอ่ย

ตนเองอยู่ราชบัณฑิตยสถานฮั่นหลินหลายปีมานี้ ทุ่มเทใจให้กับวิชาความรู้อย่างเดียว จึงไม่เข้าใจเรื่องเหล่านี้เท่าไรจริง ๆ

ทว่าการลงใต้ตลอดเส้นทางนี้ ขุนนางท้องถิ่นที่มาต้อนรับและส่งเสีย ผิวหน้าคือการเคารพขุนนางที่ราชสำนักแต่งตั้ง แต่เนื้อในกลับมีการคิดคำนวณของตนเองกันทั้งนั้น