บทที่ 499 ผู้ว่าอำเภออยากก้าวหน้า

ฉินห่าวหรานเดินสำรวจในห้องรอบหนึ่ง ยกมือขึ้นลูบม่านเตียง แล้วมองเครื่องเขียนสี่อย่างบนโต๊ะ ก่อนยิ้ม

"ท่านผู้ว่าอำเภอจางใส่ใจมากแล้ว การจัดวางเครื่องเรือนนี้เหมาะสมยิ่งกว่าหอพักม้าเร็วในเมืองหลวงเสียอีก เพียงแต่หมึกนี้เป็นหมึกเขม่าน้ำมันชั้นดีของสำนักเฉิงจฺวินฝางแห่งเมืองฮุยโจว หนึ่งแท่งเกรงว่าอย่างน้อยต้องสองตำลึงกระมัง" พอสิ้นเสียง สายตาก็ตกไปที่ใบหน้าของจางปิ่งเฉิน

รอยยิ้มบนใบหน้าของจางปิ่งเฉินแข็งค้างไป แล้วจึงตอบ "ท่านสายตาดียิ่ง เพียงแต่เป็นของเล็กน้อย ไม่ถึงกับเป็นการคารวะ ถือเสียว่าเป็นน้ำใจเล็กน้อยที่ใต้เท้ามอบให้ท่านก็แล้วกัน"

ฉินห่าวหรานส่ายหน้า สีหน้าอ่อนโยนแต่หนักแน่น "น้ำใจของท่านผู้ว่าอำเภอจาง ข้าพเจ้ารับไว้แล้ว เพียงแต่ตามระบบของราชสำนัก เมื่อขุนนางผ่านเขตแดน การเบิกจ่ายของหอพักม้าเร็วย่อมมีระเบียบอยู่ หมึกนี้ข้าพเจ้าใช้ไม่ได้ หากท่านผู้ว่าอำเภอจางไม่รังเกียจ เปลี่ยนเป็นหมึกเขม่าไม้สนธรรมดาสักแท่งก็พอ ข้าพเจ้ามีชาติกำเนิดเป็นนักอ่านหนังสือ ใช้ของแบบนั้นจนชินแล้ว"

จางปิ่งเฉินชะงักไป แล้วบนใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าที่ทั้งเคารพและละอาย พร้อมพยักหน้าเป็นชุด "เป็นเพราะใต้เท้าคิดไม่รอบคอบเอง ท่านใสสะอาดเที่ยงตรง ใต้เท้าขอคารวะ"