บทที่ 500 จัวโจว

ไร่นาสองข้างทางกว้างสุดลูกหูลูกตา ไอร้อนของเดือนแปดทางเหนือยังไม่จางหาย ระหว่างคันนามีข้าวและข้าวฟ่างออกรวงโน้มลง สีเขียวยังเข้มข้น บางครั้งมีเสียงจักจั่นลอดม่านเข้ามา เผยความปลอดโปร่งของฤดูร้อนที่ใกล้จะสิ้นสุด

แสงตะวันลอดผ่านช่องม่านไม้ไผ่เข้ามาในห้องโดยสาร แล้วตกลงบนแก้มของฉินเหวินป๋อ

เด็กหนุ่มกำลังก้มหน้าเคี้ยวขนม แก้มป่องเต่ง กินไปด้วยสีหน้าอิ่มเอม ระหว่างคิ้วตาเต็มไปด้วยความไร้เดียงสาและความสบายใจแบบเด็กหนุ่ม

หลี่หงมองภาพนี้ แล้วจู่ ๆ ก็กล่าวขึ้น "ท่านฉิน หลานของท่านผู้นี้ช่างมีวาสนาจริง ๆ"

ฉินห่าวหรานได้ยินก็ลืมตาขึ้น สายตาตกไปที่หลานชาย ในดวงตามีความอ่อนโยนอยู่บ้าง "ท่านขันทีชมเกินไป ก็เป็นเพียงเด็กที่โตมาในชนบท ไม่เคยเห็นโลกกว้าง แล้วตามข้ามาอ่านหนังสือเรียนตัวอักษรอยู่ข้างกายเท่านั้น"