บทที่ 512 คารวะขอบคุณยามค่ำคืน

ฉินโส่วเย่หัวหน้าตระกูลเห็นฉินห่าวหรานเดินทางตรากตรำมาหลายวันติดต่อกัน อีกทั้งยังดื่มสุราอีก จึงชักชวนด้วยเสียงอ่อนโยน "ห่าวหราน วันนี้เดินทางเหน็ดเหนื่อยทั้งเรือทั้งรถ ในงานเลี้ยงก็ใช้พลังใจไปอีก กลับไปพักผ่อนที่ลานเล็กที่พักชั่วคราวก่อนเถอะ พรุ่งนี้ตอนเช้า ข้าจะไปเป็นเพื่อนเจ้าเยี่ยมผู้อาวุโสในตระกูลทีละบ้าน"

ทว่าฉินห่าวหรานกลับโค้งกายเล็กน้อย แล้วส่ายหน้าตอบเสียงเบา "ขอบคุณท่านอาโส่วเย่ที่เป็นห่วง เพียงแต่หลานจากบ้านมาหลายปี คิดถึงญาติในตระกูล คืนนี้ก็ยังไม่ดึก จึงอยากไปยังบ้านของผู้อาวุโสที่เป็นญาติสนิทหลายท่านก่อน เพื่อมอบของกำนัลเล็กน้อย และคลายความคิดถึงตลอดหลายปีมานี้สักหน่อย"

ฉินโส่วเย่เห็นว่าฝืนเขาไม่ได้ จึงต้องพยักหน้ารับคำ

ฉินห่าวหรานจึงสั่งให้พี่เหอวั่งขนของกำนัลที่นำมาจากเมืองหลวงออกมาทั้งหมด แล้วแบ่งตามแต่ละครัวเรือนในตระกูล โดยจัดของให้เท่ากันหมด ไม่มีความหนักเบาต่างกัน ยกเว้นบางบ้านเป็นกรณีพิเศษ

แต่ละบ้านได้ผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดหนึ่งพับ ซึ่งเป็นผลผลิตของซงเจียง เนื้อผ้าละเอียดแน่นและนุ่ม เหมาะกับการสวมใส่อยู่บ้านที่สุด