บทที่ 511 เผาแพรเหลืองบวงสรวงบรรพชน

พิธีก้มศีรษะกราบเก้าครั้งเสร็จสิ้น เขายังคงคุกเข่าอยู่ แล้วเงยหน้าขึ้นมองป้ายมังกรนั้น ก่อนกล่าวคำอธิษฐานด้วยเสียงกังวาน

"ข้าพระพุทธเจ้าฉินห่าวหราน ชื่อรองจิ่งสิง เป็นชาวหมู่บ้านหลิ่วถัง อำเภอจิ่งหลิง เมืองเหมี่ยนหยาง สำนักเจ้ามณฑลหูกวาง บิดาสิ้นแต่เนิ่น อาศัยการคุ้มครองของบรรพชนและการชุบเลี้ยงของวงศ์ตระกูล จึงตั้งตัวและกลายเป็นผู้มีความสามารถได้

ได้รับพระมหากรุณาธิคุณอันไพศาลจากฟ้าและพระเมตตาอันล้นเหลือจากองค์ปราชญ์ ทรงแต่งตั้งข้าพระพุทธเจ้าเป็นราชบัณฑิตอาวุโสองครักษ์ผู้บรรยายแห่งราชบัณฑิตยสถานฮั่นหลิน ควบตำแหน่งราชบัณฑิตฝ่ายขวาผู้ตักเตือนแห่งสำนักจานซื่อ และบัณฑิตประจำสำนักราชบัณฑิตกั๋วจื่อเจี้ยน สามตำแหน่งรวมอยู่ในกายเดียว ได้อยู่ในที่อันใสสะอาดสูงส่ง ละอายใจจนไม่กล้ารับ

บัดนี้ได้รับพระบรมราชานุญาตให้กลับมาเยี่ยมญาติ จึงได้กลับสู่บ้านเกิด คารวะบรรพชน และปลอบขวัญวงศ์ญาติ ข้าพระพุทธเจ้าซาบซึ้งจนน้ำตาไหล ขอกราบขอบพระคุณในพระมหากรุณาธิคุณจากฟ้า

ขอเพียงให้พระวรกายทรงพระเกษมสำราญ ชะตาแผ่นดินรุ่งเรือง สี่ทะเลสงบสุข และวงศ์ตระกูลสืบเนื่องยาวนาน ข้าพระพุทธเจ้าจะยึดมั่นในหน้าที่ของขุนนางอย่างเคร่งครัด ทุ่มเทความภักดีในการปฏิบัติหน้าที่ ไม่ทำให้เสียพระมหากรุณาธิคุณ และไม่ทำให้เสียแก่บรรพชน"