บทที่ 517 การพัฒนาคือคน

ฉินห่าวหรานโบกมือตัดบท "ท่านอาโส่วเย่ เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็อย่าเอ่ยถึงอีกเลย พวกเรามองไปข้างหน้ากันเถอะ

หลานนำหนังสือที่ขนกลับมาจากเมืองหลวงมาด้วยแล้ว ทั้งตำราของสำนักราชบัณฑิตกั๋วจื่อเจี้ยน กระดาษคำตอบยอดเยี่ยมของการสอบระดับมณฑลและการสอบส่วนกลางในแต่ละปี และโจทย์ที่หลานเรียบเรียงไว้ตลอดหลายปีมานี้ ล้วนอยู่ในนั้นทั้งหมด"

ดวงตาของฉินโส่วเย่สว่างวาบ แล้วกล่าวเป็นชุด "ดี ๆ ข้าจะให้คนจัดห้องว่างออกมาห้องหนึ่งเป็นการเฉพาะเดี๋ยวนี้ เพื่อเก็บหนังสือเหล่านี้ให้ดี ต้องให้คนดูแลโดยเฉพาะ จะให้สูญหายไม่ได้"

ฉินห่าวหรานพยักหน้า แล้วกล่าวอีก "ท่านอาจารย์จางอายุใกล้ห้าสิบแล้ว คงไม่ไปสอบอีก การที่ท่านสอนพื้นฐานให้เด็ก ๆ ก็เพียงพอแล้ว ส่วนหนังสือสำหรับการสอบระดับมณฑล การสอบส่วนกลาง และการสอบหน้าพระที่นั่งนั้น ให้แยกเก็บไว้ต่างหาก อย่าวางไว้ข้างนอก

พื้นฐานของเด็ก ๆ ยังไม่แน่นหนา หากดูของเหล่านั้น ก็จะเพ้อฝันสูงเกินตัวได้ง่าย ให้อ่านคัมภีร์ก่อน แล้วจึงอ่านพงศาวดาร เมื่อแตกฉานคัมภีร์และพงศาวดารแล้ว จึงค่อยดูบทความร่วมสมัยและความเรียงว่าด้วยราชกิจ ลำดับนี้สลับกันไม่ได้"