บทที่ 521 เยือนท่านอาจารย์หลี่

เพียงแต่บางครั้ง เขาก็อดคิดอยู่ในใจไม่ได้ว่า บัดนี้นางอยู่ดีหรือไม่ ชายผู้นั้นปฏิบัติต่อนางด้วยใจจริงหรือไม่ นางเคยรู้สึกเสียใจบ้างสักครึ่งส่วนหรือไม่

และในค่ำคืนดึกสงัดคืนใดคืนหนึ่ง นางเคยนึกถึงเด็กที่ถูกนางทิ้งไว้ที่ปากหมู่บ้านเมื่อครั้งกระโน้นบ้างหรือไม่

ฉินเต๋อชางท่านปู่เอ่ยปลอบใจ

"ห่าวหราน เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ผ่านไป อย่าได้เก็บมาใส่ใจอีก บัดนี้เจ้ามีบ้านมีครอบครัว มีเหวินยฺเวียน เหวินจาว และเหวินอินอยู่ข้างกาย ชีวิตสงบสุขราบรื่นดี ส่วนความขรุขระในอดีต ก็ปล่อยให้มันลอยไปกับสายลมเถอะ ชีวิตคนเรานั้น จะเอาแต่หันกลับไปมองไม่ได้ หันหลังกลับไปก็ล้วนเป็นทางขรุขระ มองไปข้างหน้าจึงจะเห็นฟ้าอันสว่างไสว"

ฉินห่าวหรานลุกขึ้นยืน แล้วประสานมือคำนับผู้คน