บทที่ 544 - 545 สามนิมิตอันน่าอัศจรรย์

จู่ ๆ ก็มีลมอ่อนพัดผ่านยอดศีรษะ แล้วหยุดลงในพริบตา

ครู่ต่อมา เมฆดำก็พลุ่งขึ้นจากยอดเทียนจู้ ราวกับหมึกที่สาดย้อมอย่างรวดเร็ว ปิดล้อมสี่ทิศบดบังดวงตะวัน ฟ้าและดินจึงมืดลงในทันที

ลมภูเขาหยุดนิ่ง ธงทิวห้อยลง ชายเสื้อไม่ไหว สรรพเสียงเงียบสงัด มีเพียงควันจากกระถางธูปที่ลอยกรุ่น ราวกับรอคอยนิมิตจากฟ้า

ความชื้นค่อย ๆ ก่อตัว เหนียวแต่ไม่แห้ง นิมิตอันแปลกประหลาดกำลังจะเกิดขึ้น

ไม่นานนัก บรรพจารย์เหงื่อออกก็ปรากฏขึ้นก่อน ในตำหนักทอง รูปปั้นทองแดงชุบทองของเทพเจินอู่ที่เดิมทีมันวาวเปล่งประกาย จู่ ๆ ก็ซึมหยดน้ำเล็ก ๆ ดั่งเมล็ดข้าวออกมาตั้งแต่ยอดศีรษะจนถึงปลายเท้า ทุกเม็ดใสระยิบ แล้วไหลลงตามลายผ้า ราวกับคนที่เหงื่อชุ่มตัว