บทที่ 570 การประกาศตามท้องถนน

ฉินห่าวหรานยกมือส่งสัญญาณให้เงียบ เสียงของเขาหนักแน่นและทรงพลัง

“เมืองหลวงย่อมรักษาไว้ได้แน่นอน! เมืองหลวงของเรามีกำแพงสูง คูเมืองลึก คลังเสบียงอุดมสมบูรณ์ เมื่อครู่นี้ ณ ลานฝึก เหล่าทหารต่างได้รับเสบียงและเบี้ยหวัดครบถ้วน ทุกคนล้วนสาบานว่าจะรักษาเมืองจนตัวตาย ท่านเสนาบดีเนี่ยเป้าก็ได้สาบานต่อฟ้าแล้วว่าจะร่วมเป็นร่วมตายกับเมือง

ฝ่าบาทไม่เสด็จออกจากเมืองหลวง ราชสำนักไม่ย้ายออกจากเมืองหลวง ข้าฉินห่าวหรานก็จะไม่ออกจากเมืองหลวงเช่นกัน! ไม่ว่าจะเป็นเหล่าทหารที่รักษาเมืองหรือนักเรียนสำนักราชบัณฑิตกั๋วจื่อเจี้ยน ทุกคนล้วนจะร่วมเป็นร่วมตายกับเมืองหลวง!»

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ค่อยๆ สงบลง ผู้คนเงยหน้ามองเขา ความหวาดกลัวและความกังวลในดวงตาค่อยๆ จางหายไป แปรเปลี่ยนเป็นความหวังเพิ่มขึ้นหลายส่วน พวกเขายังจดจำจ้วงหยวนผู้นี้ได้ เขามาจากครอบครัวยากจน เป็นขุนนางที่ฝ่าฟันวันเวลาอันแสนลำบากมาได้ และไม่เคยกล่าวคำเท็จหลอกลวงผู้ใด

“ทุกท่านไม่จำเป็นต้องทำเรื่องยิ่งใหญ่สะเทือนฟ้าดิน เพียงรักษาหน้าที่ของตนให้ดี อย่าเชื่อข่าวลือ อย่าแพร่คำพูดเหลวไหล หากมีผู้กล่าวว่า ‘เมืองใกล้จะแตกแล้ว’ หรือ ‘ฝ่าบาทกำลังจะเสด็จหนี’ ก็อย่าได้เชื่อ และยิ่งอย่าแพร่ต่อ อย่าแย่งกันซื้อสินค้า อย่ากักตุนเสบียง ราชสำนักจะจัดการดูแลความเป็นอยู่ของประชาชนเอง