บทที่ 569 การเติมเบี้ยหวัดและมอบรางวัล

ทหารกองแรกถูกนำตัวมายังลานฝึกทหาร

พวกเขาเข้าแถวอย่างบิดเบี้ยว เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ใบหน้าเหลืองซูบผอม

เมื่อมองเห็นเงินและเสบียงที่กองพูนสูงดุจภูเขาอยู่กลางลานฝึก ดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างจนแทบไม่กะพริบ บางคนอ้าปากค้าง บางคนขยี้ตาอย่างแรง บางคนกระซิบกระซาบถามกันเสียงเบา

“แจกเบี้ยหวัดจริงหรือ”

เมื่อนักเรียนสำนักผู้หนึ่งเห็นเหล่าทหารเริ่มส่งเสียงอื้ออึง จึงก้าวออกมาหนึ่งก้าวแล้วกล่าวเสียงดังว่า “ทุกท่านโปรดสงบสักครู่! วันนี้พวกเรามาแจกเสบียงและเบี้ยหวัดตามพระราชโองการของฝ่าบาท เงินและเสบียงจะจ่ายให้ครบถ้วน พวกเราจะคอยกำกับดูแลอยู่ที่นี่ หากมีความไม่เป็นธรรม จงแจ้งให้ทราบ ณ ที่นี้ได้ทันที”