บทที่ 638 อำลาท่านเสนาบดีเฒ่า

ถ้อยคำจริงใจนี้เข้าสู่โสต เนี่ยเป้าพลันเปี่ยมด้วยความปลาบปลื้มในใจ ลอบทอดถอนใจว่าขุนนางหนุ่มผู้นี้แม้อยู่ในตำแหน่งสูง กลับมิได้หลงใหลอำนาจและความฟุ้งเฟ้อ ยังคงห่วงใยราษฎรนับหมื่น ยึดมั่นในเจตนาเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

ฉินห่าวหรานหยุดเล็กน้อย ก่อนค่อย ๆ กล่าวแผนการอันลึกซึ้งและยาวไกลในใจออกมาอีกชั้นหนึ่ง

"แผนการของศิษย์ในครานี้ มิใช่เพียงสร้างเรือนและฟื้นฟูตลาดอย่างตื้นเขินเท่านั้น ศิษย์กำหนดแผนก่อสร้างระยะยาวยี่สิบปีไว้แล้ว จะแบ่งเมืองเหนือออกเป็นเขตอย่างเป็นระเบียบ ทั้งมีถนนตรอกโรงอาหารร้านค้าที่คึกคักไปด้วยควันไฟของผู้คน ทั้งมีเรือนสี่ประสานอันเหมาะแก่การอยู่อาศัย การค้าและที่อยู่อาศัยผสานเป็นหนึ่ง สะดวกสบายและมั่นคงแก่ผู้คน

"เวลานี้งานก่อสร้างใหญ่โต ค่าใช้จ่ายมหาศาล หากอาศัยเพียงเงินจากพระคลังภายใน ย่อมยากสนับสนุนให้ครอบคลุมทั่วถึง ศิษย์คิดคำนวณไว้แล้ว ตั้งใจเชิญตระกูลขุนนางผู้มีความชอบในราชสำนัก ตลอดจนคหบดีและพ่อค้าร่ำรวยในท้องถิ่นเข้าร่วมหุ้น ใช้ทรัพย์ส่วนเกินของชาวบ้านมาก่อสร้างฟื้นฟู กระตุ้นความเป็นอยู่และการค้ารอบนครหลวงให้หมุนเวียน

"ใช้ความคึกคักของตลาดหล่อเลี้ยงชีวิตผู้คน ให้ราษฎรจากทั่วสารทิศค่อย ๆ มั่งคั่งขึ้น ดำเนินไปตามลำดับ แล้วทำให้รากฐานของบ้านเมืองมั่นคง