บทที่ 649 การตัดสินด้วยตนเอง

ท่านขุนชุดน้ำเงินได้ฟัง ก็รีบจัดมงกุฎสะบัดแขนเสื้อ คำนับตามพิธีผู้น้อยอย่างนอบน้อม "ที่แท้คือท่านอธิบดีฉิน! ข้าน้อยเลื่อมใสในนามท่านมานานแล้ว! ท่านถวายการบรรยายในตำหนักบูรพา ช่วยเหลือรัชทายาท ความรู้โดดเด่นเหนือผู้คนทั่วเมืองหลวง ข้าน้อยได้ยินกิตติศัพท์มานาน วันนี้มีวาสนาได้พบท่าน นับเป็นโชคดีสามชั่วภพอย่างแท้จริง!"

จากนั้นเขาก็แนะนำตนอย่างเปิดเผย "ข้าน้อยพานสือเหลียง ชาวอำเภออูเฉิง มณฑลเจ้อเจียง ปีนี้โชคดีสอบได้ที่หนึ่งในการสอบระดับมณฑลเจ้อเจียง ได้เป็นเจี่ยหยวนอย่างไม่สมฐานะ คราวนี้เข้ามาเมืองหลวง เพื่อรอการสอบส่วนกลางของกรมพิธีการในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า"

ทั้งสองยืนเคียงกันอยู่ริมแม่น้ำทันที ละทิ้งความแตกต่างด้านฐานะและตำแหน่งขุนนาง คบหากันด้วยอักษรศาสตร์ล้วน ๆ สนทนาเรื่องใต้หล้าอย่างเต็มที่

จากบรรยากาศในวงการศึกษา ข้อดีข้อเสียของการสอบขุนนาง พูดคุยถึงความทุกข์ยากของชาวบ้านและนโยบายใหม่ของราชสำนัก

จากผลได้ผลเสียของการสร้างเมืองเหนือ พูดถึงต้นตอและปมสำคัญของอุทกภัยในเมืองหลวง