บทที่ 653 ที่ว่าการเมืองซุ่นเทียน

ฮ่องเต้เทียนเฟิ่งทรงถามตามคำกล่าวของเขาว่า "ท่านขุนนางฉิน ตามความเห็นของเจ้า เมืองเหนือควรปรับปรุงอย่างไร?"

ฉินห่าวหรานได้ยินดังนั้นก็ค้อมกายกราบทูลว่า "ฝ่าบาท กฎเกณฑ์ที่ข้าพระพุทธเจ้ากำหนดไว้ในตอนแรก คือแบ่งสร้างเป็นรุ่น ๆ อย่างค่อยเป็นค่อยไป ดึงเหล่าขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์เข้ามาร่วมลงทุนด้วยเงินและที่ดิน

"หากราษฎรทำงานหาเงินในเมืองจนมีฐานะคล่องมือขึ้น พวกเขาย่อมเต็มใจกลับบ้านเกิดไปซื้อที่นาทำมาหากิน ไม่จำเป็นต้องบังคับขับไล่ พวกเขาก็จะจากไปเอง ส่วนผู้ที่ยังอยู่ ผู้ใดสมควรได้รับเงินชดเชยก็ให้เงินชดเชย ผู้ใดสมควรได้รับการจัดสรรที่อยู่ก็จัดสรรให้อย่างเหมาะสม เพียงแต่เรื่องนี้รีบร้อนมิได้ มิใช่งานที่จะสำเร็จได้ในวันเดียวคืนเดียว จำต้องค่อย ๆ วางแผนดำเนินการ

"ทว่าขุนนางผู้รับผิดชอบในยามนี้ล้วนทะเยอทะยานใฝ่ผลงานใหญ่โต คิดจะทำให้สำเร็จในคราวเดียว ระยะเวลาก่อสร้างถูกเร่งรัด เงินชดเชยกลับให้ไม่ครบถ้วน ราษฎรก็ไร้ที่ไป การเกิดความคับแค้นย่อมเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงมิได้"

เมื่อฉินห่าวหรานกล่าวจบก็ลดมือลงยืนสงบนิ่ง ไม่กล่าวสิ่งใดอีก