ตอนที่ 71
ตอนที่ 71
minibunny · 10,168 ตัวอักษร
บทที่ 71
มีเหตุผลหลักสามประการที่ทำให้คนดังในเกาหลีถูกอัปเปหิออกจากวงการบันเทิง
เมาแล้วขับ บูลลี่ในโรงเรียน และการพนัน
และอูจุนซอก็ไม่ได้แค่เล่นการพนัน
เขาลงทุนในเว็บไซต์พนันผิดกฎหมาย
เขาไม่ได้แค่ทำเรื่องเสื่อมเสียศีลธรรม... แต่ยังก่ออาชญากรรมเต็มขั้นที่สมควรได้รับโทษ
➝ 'ทำชีวิตตัวเองพังเพราะการพนันก็ว่าทุเรศแล้วนะ นี่ดันไปทำชีวิตคนอื่นพังด้วยเหรอเนี่ย? จุ๊ๆ'
➝ 'ในฐานะคนที่มีคนในครอบครัวติดการพนัน ฉันไม่มีวันให้อภัยเรื่องนี้เด็ดขาด อูจุนซอก็ไม่ต่างอะไรกับฆาตกรนั่นแหละ'
ไม่มีหรอกที่คนธรรมดาจะหาเงินได้จากการเล่นการพนัน
ระบบของมันออกแบบมาเพื่อให้คนเสียเงินอยู่แล้ว ซึ่งก็หมายความว่าท้ายที่สุดย่อมลงเอยด้วยหนี้สินล้นพ้นตัวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดเกี่ยวกับการพนันก็คือ มันไม่ได้ทำลายแค่คนติดพนันเพียงคนเดียว
ทั้งคู่สมรส ลูกๆ ญาติพี่น้อง... ทั้งครอบครัวสามารถพังทลายลงไปพร้อมกับคนติดพนันได้เลย
แถมเว็บพนันผิดกฎหมายก็ไม่เหมือนกับเว็บที่ถูกกฎหมาย พวกมันไม่ต้องจ่ายภาษี และยังใช้กำไรไปเป็นเงินทุนสนับสนุนธุรกิจเถื่อนอื่นๆ อีก
อูจุนซอทุ่มเงินมหาศาลลงไปกับไอ้เรื่องพรรค์นี้นั่นแหละ
➝ 'เอาจริงดิ ไม่เข้าใจเลยว่ะ…… เขาก็หาเงินได้ตั้งเยอะแยะแล้ว จะทำไปทำไม?'
↳ 'ก็เพราะเขาอยากได้เงินเยอะกว่าเดิมแบบง่ายๆ ไงล่ะ'
↳ 'โคตรน่าสมเพชเลย 555'
คนดังนั้นอยู่ได้ด้วยภาพลักษณ์ในสายตามหาชนล้วนๆ
หากปราศจากเวลา เงินทอง และความชื่นชอบจากประชาชน พวกเขาก็ไม่อาจอยู่รอดได้ด้วยลำพังตัวเอง
แล้วถ้าความจริงปรากฏว่าพวกเขาไม่คู่ควรกับการสนับสนุนเหล่านั้นล่ะ?
ความโกรธแค้นของมหาชนก็จะปะทุขึ้นจนไม่อาจควบคุมได้
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออูจุนซอใช้เวลาหลายปีสร้างภาพลักษณ์เป็นชายหนุ่มผู้ขยันขันแข็งและซื่อตรง กระแสต่อต้านที่ตีกลับมาจึงยิ่งรุนแรงเป็นทวีคูณ
ในขณะเดียวกัน บางคนก็เกิดข้อสงสัยขึ้นมา
➝ 'เดี๋ยวนะ อูจุนซอมีเงินเยอะขนาดนั้นเลยเหรอ??'
↳ 'เขากำลังเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงนี่นา'
↳ 'ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ เป็นหมื่นล้านเลยนะ? เขามีเงินเยอะขนาดเอาไปทุ่มกับเรื่องนั้นเลยเหรอ? รู้แหละว่าดาราหาเงินได้เยอะ แต่มันก็ฟังดูทะแม่งๆ อยู่ดี'
↳ 'ก็จริง เขาคงไม่เอาทรัพย์สินทั้งหมดที่มีไปทุ่มกับเรื่องแบบนั้นหรอก'
↳ 'หรือว่าบ้านเขารวย?'
↳ 'ต่อให้บ้านจะรวยก็เถอะ จะมีพ่อแม่บ้าที่ไหนยื่นเงินให้ลูกแล้วบอกว่า "นี่เงินค่าขนมนะลูก 555 เอาไปลงทุนเว็บพนันเถื่อนด้วยล่ะ 555" กันวะ?'
อย่างที่ชาวเน็ตคาดเดากันนั่นแหละ อูจุนซอไม่ได้มีรายได้มากพอจะนำเงินหลักหมื่นล้านวอนไปถลุงเล่นได้ขนาดนั้นหรอก
ถ้าเป็นคนปกติทั่วไปก็คงเดินไปกู้ธนาคาร
แต่อูจุนซอไม่ใช่คนปกติ
หมอนั่นก็เลยหันหน้าไปพึ่งพวกปล่อยเงินกู้นอกระบบแทน
ตอนนั้นฮารุไฟแนนซ์ไม่ได้แค่ปล่อยเงินกู้ให้เขาเพียงอย่างเดียว... แต่ยังคอยจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวของเขาด้วย
และยูซึลโฮ อดีตเจ้าหนี้นอกระบบที่เคยได้รับรายงานเหล่านั้นมาตลอด ก็เป็นคนแจ้งเบาะแสเรื่องนี้แบบไม่ประสงค์ออกนาม
แน่นอนว่าถ้าไม่มีเงินจากเจ้าหนี้นอกระบบ อูจุนซอก็คงไม่มีทางเอาไปลงทุนในเว็บพนันผิดกฎหมายได้
ในแง่นั้น ทุกคนที่เกี่ยวข้องต่างก็มีส่วนร่วมทำความชั่วด้วยกันทั้งสิ้น
คำพูดติดปากของเจ้าหนี้นอกระบบที่ว่า...
"ขยะก็ต้องอยู่กับขยะ"
...ช่างเป็นเรื่องที่ปฏิเสธไม่ได้เลย
แต่โชคร้ายสำหรับอูจุนซอ ฮารุไฟแนนซ์ได้ลบร่องรอยของตัวเองทิ้งไปตั้งนานแล้ว ก่อนที่ตำรวจจะทันระแคะระคายเสียอีก
นั่นหมายความว่า...
เขาจะต้องรับกรรมเรื่องนี้เพียงคนเดียว
* * *
"เราจะเอาไงกันดีครับ..."
เมื่อได้ยินคำถามของผู้จัดการ ประธานค่ายต้นสังกัดของอูจุนซอก็ถอนหายใจออกมา
"จะให้ทำยังไงได้ล่ะ? ก็ต้องออกแถลงการณ์แล้วเก็บตัวเงียบไปก่อนนั่นแหละ"
หลักฐานที่ตำรวจนำมาแสดงนั้นแน่นหนามัดตัวสุด ๆ
ไม่มีช่องโหว่ให้ดิ้นหลุดได้เลย
การสูญเสียรายได้ในอนาคตก็เรื่องหนึ่ง
แต่ปัญหาใหญ่กว่านั้นคือบรรดาแบรนด์สินค้าที่กำลังใช้อูจุนซอเป็นพรีเซนเตอร์อยู่ต่างหาก
"เฮ้อ... แล้วเราจะเอาเงินที่ไหนไปจ่ายค่าปรับพวกนั้นกันล่ะเนี่ย..."
ไม่มีแบรนด์ไหนอยากได้คนติดพนันงอมแงมมาเป็นภาพลักษณ์ให้สินค้าตัวเองหรอก
ความเสียหายใด ๆ ที่เกิดจากข่าวฉาวส่วนตัวของศิลปิน ค่ายต้นสังกัดจะต้องเป็นผู้รับภาระทั้งหมด
ประธานค่ายถึงกับมืดแปดด้าน
'ฉันควรจะเขี่ยไอ้เวรนี่ทิ้งไปเลยดีไหม'
เขาคงโกหกแน่ถ้าบอกว่าไม่เคยมีความคิดนี้แวบเข้ามาในหัว
แต่ไม่มีใครทำเงินให้บริษัทได้มากเท่าอูจุนซออีกแล้ว
หลังจากใคร่ครวญอยู่นาน ในที่สุดประธานค่ายก็ถอนหายใจ
"ตอนนี้แกยังไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ลบโซเชียลมีเดียทิ้งซะแล้วรอรับโทษตามกฎหมายไปก่อน เดี๋ยวฉันจะจัดการหาทนายให้"
ถ้าเขาเป็นคนเปิดเว็บพนันเอง เรื่องมันก็คงจะเป็นอีกอย่าง
แต่แค่การร่วมลงทุนคงไม่ถึงขั้นต้องติดคุกติดตะราง
"ถ้าเราโชคดี เรื่องนี้อาจจะจบลงด้วยการรอลงอาญา ส่วนเรื่องคัมแบ็กค่อยเอาไว้คิดทีหลัง"
"แล้วหนังของผู้กำกับแบคล่ะครับ..."
"เวรเอ๊ย! จะมาหนังบ้าอะไรเอาป่านนี้วะ! แกโง่หรือเห็นฉันเป็นตัวตลกรึไง!"
ประธานค่ายตะคอกราวกับอยากจะฆ่าอูจุนซอให้ตายคาที่
แม้จะเสียหน้า แต่อูจุนซอก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหุบปาก
'ถ้าแม้แต่ค่ายยังทิ้งผม ผมคงจบเห่จริง ๆ แน่'
บ่ายวันนั้น ทางค่ายได้ออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการ
<ฝั่งอูจุนซอชี้แจง: "เริ่มจากการลงทุนทั่วไป กว่าจะรู้ตัวว่าผิดก็สายเกินไป">
<อูจุนซอยอมรับร่วมลงทุนในเว็บพนัน: "ผมจะให้ความร่วมมือกับทางตำรวจอย่างเต็มที่">
<อูจุนซอประกาศพักกิจกรรมในวงการ: "ผมขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นกังวล ผมจะกลับไปทบทวนตัวเอง">
วันนี้ถือเป็นวันที่วุ่นวายสุด ๆ สำหรับอูจุนซอ ทางค่ายต้นสังกัด และบรรดาสปอนเซอร์โฆษณา
แต่คนที่ช็อกที่สุดคงหนีไม่พ้นเหล่าแฟนคลับของเขา
➝ 'รู้สึกเคว้งเลย... ที่ผ่านมาฉันมัวทำอะไรอยู่เนี่ย...?'
➝ 'มีแฟนคลับวัยรุ่นตั้งเยอะตั้งแยะที่มองเขาเป็นไอดอล แต่แทนที่จะทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดี ดันไปทำเรื่องผิดกฎหมายเนี่ยนะ?'
➝ 'ใครที่ทำให้ฉันรู้สึกอับอายที่เคยไปชอบเนี่ย สมควรตายให้หมด... พูดตรง ๆ นะ ไปตายซะเถอะ'
➝ 'เอาจริงดิ ฉันไม่แปลกใจเลยด้วยซ้ำ จะมีคนแบบนี้อยู่อีกกี่คนกัน ลองขุดพวกคนรอบตัวอูจุนซอดูสิ รับรองว่าเจอขุมทรัพย์แน่ 55555'
แน่นอนว่าบรรดาคนดังที่อยู่ในสิ่งที่เรียกกันว่า "แก๊งอูจุนซอ" ย่อมถูกจับตามองตามไปด้วย
พัคซังอิน ซึ่งช่วงนี้ไปออกรายการวาไรตี้กับเขาบ่อย ๆ และเป็นคนที่อูจุนซอชอบพูดถึงอยู่ตลอด กลายเป็นเป้าหมายหลักทันที
หลังจากที่เกาะกระแสอูจุนซอจนเริ่มเป็นที่รู้จักขึ้นมาบ้าง พัคซังอินก็โดนถล่มเละภายในชั่วข้ามคืน
ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว พัคซังอินเองก็ร่วมลงทุนหลายอย่างตามคำแนะนำของอูจุนซอด้วยเหมือนกัน
นั่นจึงทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในรายชื่อผู้ที่กำลังถูกเจ้าหน้าที่ตรวจสอบ
เหล่าชาวเน็ตพากันขุดคุ้ยพฤติกรรมน่าขนลุกและเรื่องน่าสงสัยทุกอย่างของพัคซังอินออกมาแฉกระจายไปทั่ว
ซึ่งบางเรื่องก็เป็นความจริงซะด้วย
แต่บางเรื่องก็ไม่ใช่ความจริง
ทว่าตอนนี้สังคมไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นอีกต่อไปแล้ว
"โธ่เว้ย ทำไมถึงไม่ยอมรับสายวะ..."
พัคซังอินกำลังหวาดกลัวสุดขีด
เขาไม่มีค่ายยักษ์ใหญ่คอยคุ้มกะลาหัวเหมือนอูจุนซอ
เขากระหน่ำโทรหาอูจุนซอเพื่อขอความช่วยเหลือจนแทบจะร้องไห้
แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับใด ๆ
"กูจะบ้าตายอยู่แล้ว"
หลังจากความพยายามล้มเหลวเป็นร้อยครั้ง ในที่สุดพัคซังอินก็ตระหนักได้
เขาโดนลอยแพเข้าให้แล้ว
"...ไอ้สารเลวเอ๊ย"
อุตส่าห์ทำเพื่อมึงมาตั้งขนาดนี้
ที่กูต้องตกอยู่ในสภาพนี้ก็เพราะมึง
แล้วตอนนี้มึงมาเมินกูเนี่ยนะ?
'มึงคิดว่ากูไม่มีอะไรเด็ด ๆ อยู่ในมือหรือไง?'
พัคซังอินตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธแค้น เขาตัดสินใจเข้ามอบตัวกับตำรวจด้วยตัวเอง
ข้อมูลมากมายที่เขาแฉออกมาส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อการพิจารณาคดีของอูจุนซอในเวลาต่อมา
ในขณะเดียวกัน ระหว่างที่พัคซังอินกำลังพังพินาศเพราะอูจุนซอ กลับมีอีกคนหนึ่งที่ได้รับผลประโยชน์จากเรื่องนี้อย่างตลกร้าย
➝ 'ยูซึลโฮมองการณ์ไกลไปถึงไหนเนี่ย?'
↳ 'ไม่เห็นต้องมองการณ์ไกลเลย เขาคงแค่เคยคุยด้วยแล้วรู้สึกว่า "ไม่เอาว่ะ ไอ้หมอนี่ตัวอันตราย" มากกว่า'
➝ 'ใคร ๆ ก็ด่าว่าเขาบ้าผู้หญิง แต่กลายเป็นว่าเขาแค่เกลียดอูจุนซอเฉย ๆ 55555'
ยูซึลโฮไม่เคยข้องแวะกับอูจุนซอเป็นการส่วนตัวเลยแม้แต่ครั้งเดียว
พวกเขาเคยไปร่วมงานเลี้ยงทีมนักแสดงด้วยกันแค่ครั้งเดียวหลังจากถ่ายรายการ 'ไวส์ฮอตแอนด์โคลด์บาธ' จบ แต่นั่นก็เป็นการไปกินเลี้ยงกันทั้งกลุ่ม
'เป็นนักแสดงชายรุ่นราวคราวเดียวกัน ถ่ายทำด้วยกันมาตั้งหลายเดือน แต่ไม่เคยไปเที่ยวด้วยกันเป็นการส่วนตัวเลยเนี่ยนะ?'
แถมอูจุนซอยังเคยโอดครวญออกสื่ออยู่หลายวันว่ายูซึลโฮเอาแต่หลบหน้าเขา
เมื่อประติดประต่อเรื่องราวทั้งหมดเข้าด้วยกัน ผู้คนก็สรุปได้ทันที
ยูซึลโฮเป็นคนมองคนขาด
➝ 'จะว่าไป ยูซึลโฮไม่เคยมีข่าวฉาวเลยสักครั้งในรอบยี่สิบปีนะ'
↳ 'ข่าวเดตหรืออะไรก็ไม่มีเลย...... คนแค่ด่าเรื่องการแสดงของเขา 555'
↳ 'แค่นี้ก็น่าประทับใจแล้ว 555 เขาโดนด่าเพราะการแสดงห่วยล้วน ๆ เลยนะ 555 ทำแบบนี้ไม่ง่ายนะเนี่ย'
ชาวเน็ตเริ่มขยับตัวอย่างรวดเร็ว
พวกเขาขุดคลิปเบื้องหลังซีรีส์ 'อาวร์สเปซ' ขึ้นมา แล้วเน้นฉากที่อูจุนซอถลึงตาใส่ยูซึลโฮ
แม้แต่พฤติกรรมของชเวรันที่มีต่ออูจุนซอ... ที่เอาแต่หลบหน้าเขาเหมือนเห็นแมลงสาบ... ก็ถูกหยิบยกขึ้นมาวิเคราะห์ใหม่
➝ 'คนในวงการบอกฉันว่าชเวรันเกลียดอูจุนซอออกนอกหน้ามาก ทีมงานเลยจงใจเอายูซึลโฮไปคั่นกลางระหว่างทั้งคู่'
↳ 'ใช่เลย ขนาดตอนงานแถลงข่าว พิธีกรยังคอยจับยูซึลโฮไปคั่นกลางสองคนนี้ตลอด'
↳ 'จริงปะเนี่ย? จำได้ว่าตอนนั้นฉันด่าเขาซะยับเลย;; หาว่าเขาไม่รู้จักกาลเทศะที่ไปแทรกกลางระหว่างพระเอกกับนางเอก'
➝ 'ชเวรันกับยูซึลโฮต่างก็เป็นนักแสดงเด็กกันมาทั้งคู่ พวกเขาอยู่วงการนี้มานานพอที่จะดูออกแหละว่าหมอนั่นมันไม่ปกติ'
➝ 'คนด่าว่ายูซึลโฮไปแทรกกลางระหว่างพวกเขาตั้งเยอะ แต่เขาก็ยอมทนเงียบ ๆ พ่อพระสุด ๆ'
➝ 'แถมเขายังอายุมากกว่าตั้งสองปี ก็เลยคอยปกป้องรุ่นน้องจากคนเลว ๆ สินะ'
↳ 'อืม~^^ อันนี้ก็อวยกันเว่อร์ไปหน่อยมั้ง~^^'
↳ 'ใครแคร์วะไอ้เวร? มึงลองเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงแทนดูบ้างปะล่ะ'
และแล้วอูจุนซอก็ดิ่งลงเหว
จมไปพร้อมกับเรือที่จะไม่มีวันโผล่พ้นน้ำขึ้นมาได้อีกหลายปี
➝ 'พัคซังอินเหรอ? ก็คงจะไม่ได้เห็นหน้าหมอนั่นอีกแล้วเหมือนกัน ถุย'
↳ 'โหงวเฮ้งหมอนั่นมันดูน่าสงสัยตั้งแต่แรกแล้ว 555'
ควงคู่ไปกับลูกไล่ผู้ซื่อสัตย์ของเขาเลยทีเดียว
ช่างเป็นการพังพินาศแบบแพ็กคู่ที่เหนียวแน่นอะไรขนาดนี้
* * *
"โอ้ ซึลโฮ! มาแล้วเหรอ?!"
"สวัสดีครับ"
ทันทีที่ผมก้าวเข้ามาในออฟฟิศ ผู้กำกับแบคก็ทักทายผมด้วยรอยยิ้มกว้าง
อีกฝ่ายคว้ามือผมไปจับไว้และพร่ำบอกซ้ำ ๆ ว่า
"ขอบคุณนะ ขอบคุณมากจริง ๆ..."
ความจริงใจของเธอฉายชัดออกมา
"เพราะเธอแท้ ๆ หนังของฉันถึงรอดพ้นจากการพังไม่เป็นท่าตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มถ่ายทำ ต้องขอบคุณเธอจริง ๆ นะ ซึลโฮ"
"ผู้กำกับเองก็เหนื่อยมาเหมือนกันนี่ครับ"
เอาจริง ๆ ผมอยากปล่อยข่าวแฉอูจุนซอตั้งแต่นาทีแรกด้วยซ้ำ
แต่ติดตรงโฆษณาเบียร์นั่นแหละ
ผมไม่อยากให้กระแสของโฆษณาโดนแย่งพื้นที่สื่อ ก็เลยปล่อยให้เวลาผ่านไปสักสองสามวัน
ถึงแม้จะเคยสงสัยอยู่บ้างว่าผู้กำกับแบคจะทนยื้อได้นานขนาดนั้นหรือเปล่าก็เถอะ
"พวกนักลงทุนเล่นงานผู้กำกับหนักเลยเหรอครับ"
"เฮ้อ อย่าให้พูดเลย"
ตอนที่การทำสัญญากับอูจุนซอเกือบจะได้ข้อสรุปแล้ว พวกนักลงทุนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟใส่ผู้กำกับแบคที่ขอเวลาเพิ่มอีกแค่นิดหน่อย
พวกเขาคาดคั้นว่าเธอจะรับผิดชอบไหมถ้าอูจุนซอขอถอนตัวขึ้นมา
ด้วยความที่คิดว่าไม่มีอะไรจะเสีย ผู้กำกับแบคจึงตกปากรับคำ
แล้วหลังจากนั้นไม่กี่วัน ข่าวฉาวก็ระเบิดลง
'เหมือนกับตอนที่เธอเลือกผมมารับบทเพียงเพราะคำแนะนำของพีดีจางนั่นแหละ เธอกล้าได้กล้าเสียกว่าที่คิดแฮะ'
โชคดีที่สัญญายังไม่ได้เซ็น บริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ก็เลยไม่ถูกดึงไปเอี่ยวในหน้าข่าว
ผลก็คือ ผู้กำกับแบคกลายเป็นฮีโร่ในหมู่นักลงทุนไปโดยปริยาย
'เยี่ยม จัดการได้สะอาดหมดจดดี'
อูจุนซอคงไม่โผล่มากวนใจผมไปอีกพักใหญ่
แน่นอนว่าเรื่องนี้มันต่างออกไป ไม่เหมือนกับเคสผู้อำนวยการชินที่ฆ่าคนตาย
ท้ายที่สุดแล้ว หลังจากที่เรื่องเงียบลง อูจุนซอก็คงจะหวนกลับมาสู่วงการอีกอย่างไม่ต้องสงสัย
'มีคนดังตั้งหลายคนที่กลับเข้าวงการได้หลังจากมีข่าวฉาวเรื่องเล่นพนัน'
สักวันเราคงได้โคจรมาเจอกันอีก
แต่แค่รู้ว่าจะไม่ต้องทนเห็นหน้ามันไปอีกหลายปี ผมก็รู้สึกปลอดโปร่งแล้ว
'แถมยังกำจัดพัคซังอินไปได้ด้วย'
ผมมอบบทลงโทษที่หนักหนาสาหัสที่สุดเท่าที่คนดังคนหนึ่งจะได้รับให้พวกมันไปแล้ว
ถือเป็นการแก้แค้นที่พวกมันส่งยูซึลโฮไปเป็นเหยื่อ ผมว่าแค่นี้ก็สาสมแล้ว
'เฮ้อ'
ตอนนี้ผมก็แค่ต้องเดินตามเส้นทางของตัวเองต่อไป
"แล้วเรื่องนางเอกจะเอายังไงต่อครับ"
"อ้อ เรื่องนั้น..."
ผู้กำกับแบคเอ่ยปากตอบ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น