บทที่ 108 ทานไม่ไหวถึงครั้งที่สาม

คุณค่าเนื้อทองของหนังสือพิมพ์รายวันประจำมณฑลนั้นมีน้ำหนักมากทีเดียวในเมืองและอำเภอต่างๆ ทางคณะกรรมการพรรคระดับเมืองก็มีคนพูดถึงเรื่องนี้ไม่น้อยจริงๆ เพียงแต่ย่อมยังไม่ถึงขั้นที่ใครๆ ก็รู้กันหมด เดิมทีเขาไม่รู้เรื่องนี้ แต่ก่อนที่เหล่าจูจะเลี้ยงข้าว ย่อมต้องเกริ่นสถานการณ์คร่าวๆ ให้ฟังก่อน

เป็นไปไม่ได้ที่จะนัดคนมาโดยไม่บอกกล่าวอะไรเลย เขาจึงเพิ่งไปสืบเรื่องนี้มาก่อนจะมา

สามคนทักทายกันแล้วนั่งลงในห้องส่วนตัว ไม่นานพอเหล้าและกับข้าวขึ้นโต๊ะ ทั้งสามก็เริ่มดื่มไปคุยไป หัวข้อหลักระหว่างสามคนก็คือเรื่องงาน แน่นอนว่าอย่างหนึ่งเป็นเพราะหลี่ซิวหยวนจงใจชี้นำ อีกอย่างหนึ่งคือเหล่าจูก็ให้ความร่วมมือ

แม้ว่าเหล่าจูจะไม่รู้ว่าหลี่ซิวหยวนต้องการสืบข่าวอะไรกันแน่ แต่หลี่ซิวหยวนย่อมไม่อยากฟังเรื่องจิปาถะในครอบครัวแน่นอน ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้ว ขอแค่หม่าหลิงอวิ๋นพูดวกไปทางเรื่องจิปาถะในครอบครัว เหล่าจูก็จะจงใจเลี่ยงออกไป

ส่วนหลี่ซิวหยวนนั้นก็ยกจอกคำนับทีละจอก การทำงานในระบบราชการนั้น การดื่มเหล้าได้หรือไม่ได้ไม่ใช่ปัจจัยสำคัญที่ตัดสินการเลื่อนตำแหน่งของคุณ การมีภูมิหลังมีเส้นสายคืออันดับหนึ่ง แต่คนที่มีภูมิหลังมีเส้นสายก็เป็นเพียงคนกลุ่มเล็กๆ เท่านั้น แล้วคนที่เหลือซึ่งไม่มีเส้นสายไม่มีภูมิหลังจะทำอย่างไร