บทที่ 157 ทิวทัศน์งดงาม

พอวางสายแล้ว หลี่ซิวหยวนถึงค่อยมองไปยังผังจื้อเฟิง

"ท่านผู้อำนวยการผัง แขกที่นานๆ มาสักครั้งเลยนะครับ ดื่มชาอะไรดีครับ" หลี่ซิวหยวนถึงเวลานี้ถึงค่อยเอ่ยทักทายผังจื้อเฟิง

เพียงแต่พอหลี่ซิวหยวนเอ่ยขึ้นมาแบบนี้ ก็ทำเอาสีหน้าของผังจื้อเฟิงหม่นลงทันที แขกที่นานๆ มาสักครั้งหรือ แกได้เป็นเลขานุการมากี่วันกันวะ แกนั่งจนม้านั่งในห้องเลขานุการอุ่นหรือยัง เมื่อก่อนฉันก็อยากมานั่งบ่อยๆ อยู่ เพียงแต่ตอนนั้นแกอยู่ที่นี่หรือเปล่าล่ะ ยังปล่อยให้แกเสแสร้งได้อีก

"ที่ผมนี่ก็ไม่มีชาดีอะไรครับ มีอยู่กระปุกหนึ่งเป็นของที่ท่านให้ผมครั้งที่แล้ว ที่เหลือก็เป็นของที่ท่านนายอำเภอหยุนเอามาให้ ให้ไว้รับรองแขก..." หลี่ซิวหยวนเอ่ยไปเรื่อยของตัวเอง พลางชงชาให้ผังจื้อเฟิงหนึ่งแก้ว

ผังจื้อเฟิงยกแก้วชาขึ้นจิบเบาๆ หนึ่งอึก จากนั้นก็มองหลี่ซิวหยวนแล้วเอ่ยขึ้นอย่างตรงไปตรงมา "สองวันติดกันผมได้รับจดหมายนิรนาม เป็นการร้องเรียนชวีฮุย"