บทที่ 162 โอกาสมาถึงแล้ว

หลี่ชิงชิงฟังคำพูดของมารดาแล้ว ในใจก็เต็มไปด้วยความสงสัย ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่หลี่ซิวหยวนน้องชายขยันขันแข็งขนาดนี้ แค่ไปทำงาน ทำไมทั้งคนถึงเปลี่ยนไปเหมือนเป็นคนละคน

"นี่ก็ไม่ใช่สไตล์ของเขาเลยนะ ขี้เกียจมาตลอด ก็มีแต่ตอนที่อยู่กับเจ้าหลินจิ้งหย่านั่นแหละที่ขยัน ออกไปทำงานหาเงินเรียนทั้งวันทั้งคืน เลี้ยงดูคนอื่นเขา..."

คำพูดนี้ก็แค่หลี่ซิวหยวนไม่ได้ยิน ไม่อย่างนั้นคงโกรธจนแย่

จางชิวเหอส่ายหน้า "น้องชายเธอตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้วนะ ตอนนี้ได้เป็นเลขานุการนายอำเภอแล้ว ไม่ให้พวกเราพูดออกไปข้างนอกด้วย"

"เลขานุการนายอำเภอ" หลี่ชิงชิงเบิกตากว้าง