บทที่ 164 ข้ออ้างห่วยเกินไป

หลังเลิกงาน หลี่ปั๋วหยางก็กลับถึงบ้านด้วยความคิดหนักอึ้งในใจ เถียนเยว่ผู้เป็นภรรยาสังเกตออกว่าสภาพของเขาผิดปกติอยู่บ้าง จึงเอ่ยถามอย่างสงสัย "ปั๋วหยาง เป็นอะไรไปคะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า"

เถียนเยว่ก็คือคนที่จ้าวฮุ่ยหลานช่วยแนะนำให้นั่นเอง บ้านของเธอกับบ้านของจ้าวฮุ่ยหลานก็นับว่าเป็นเพื่อนบ้านกัน เธอเป็นครูอยู่ที่โรงเรียนประถม

หลี่ปั๋วหยางลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เล่าเรื่องที่ตัวเองคิดอยู่ในใจออกมา

"ปีนั้นผมกับชวีฮุยสองคนแข่งชิงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายกิจการทั่วไป สุดท้ายชวีฮุยเป็นคนได้ไป อันที่จริงผมไม่ยอมรับในใจมาตลอด ไม่อยากเป็นเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการไปตลอด มองดูสภาพของเหล่าจูในสำนักงานแล้ว ผมก็นึกภาพอนาคตของตัวเองออกเลย เมื่อก่อนไม่มีทางทำอะไรได้ แต่ตอนนี้มีโอกาสแล้ว ผมอยากลองเรียกร้องดูสักหน่อย"

หลี่ปั๋วหยางมองเถียนเยว่ผู้เป็นภรรยาแล้วเอ่ย เถียนเยว่ได้ยินก็พยักหน้าแล้วเอ่ยว่า "ฉันสนับสนุนคุณค่ะ ต้องเอาของไปให้ท่านเลขานุการหลี่สักหน่อยไหมคะ"