บทที่ 166 กลับมาแล้ว

หวงเหว่ยกลับมาจากห้องทำงานของผู้อำนวยการสำนักงานพรรคและการปกครองเขตชุมชนซีกวนก็เริ่มเก็บข้าวของทันที เขารอไม่ได้แม้แต่นาทีเดียว อยู่ที่เขตชุมชนซีกวนมาก็เข็ดพอแล้ว กลับไปที่สำนักงานรัฐบาลอำเภอยังดีกว่า ต่อให้เป็นเพียงเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการธรรมดา เป็นการส่วนตัวคนอื่นก็ยังมองคุณเป็นผู้บริหารได้

สถานะทางสังคมนั้นเขตชุมชนซีกวนที่อยู่ข้างล่างเทียบไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

เห็นหวงเหว่ยเก็บข้าวของด้วยสีหน้ายินดี คนในสำนักงานพรรคและการปกครองเขตชุมชนซีกวนก็มามุงล้อมกันอีกครั้งเพื่อสอบถามสถานการณ์ พอรู้ว่าหวงเหว่ยถูกโยกย้ายกลับไปที่สำนักงานรัฐบาลอำเภอ ทุกคนก็เริ่มพูดคำยกยอกันคนละคำ ทว่าหวงเหว่ยไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

มีเพียงคุยกับหลินจิ้งหย่าสองสามคำพร้อมรอยยิ้ม หลินจิ้งหย่าไม่เคยเยาะเย้ยเขาเหมือนคนอื่น อีกอย่างคือบิดาของแฟนหลินจิ้งหย่าเป็นรองผู้อำนวยการสำนักงานอุตสาหกรรมและพาณิชย์ นี่ก็ผูกไมตรีอันดีไว้ได้เช่นกัน

"หนูหลิน ตั้งใจพยายามให้ดีนะ ต่อไปติดต่อกันบ่อยๆ พี่มองเธอไว้ดี ขอให้อนาคตงดงามดั่งผ้าแพร ได้เลื่อนขั้นโดยเร็ว" หวงเหว่ยเอ่ย