บทที่ 220 การบ่มตัว

ตอนที่หลี่ซิวหย่วนกลับถึงบ้าน คนทั้งบ้านเพิ่งยกอาหารเช้าขึ้นโต๊ะพอดี

"ซิวหย่วน มากินข้าวสิ" จางชิวเหอผู้เป็นแม่มองหลี่ซิวหย่วนลูกชายด้วยความรู้สึกเจ็บปวดในใจ "ช่วงนี้ผอมลงนะเนี่ย"

นี่ไม่ใช่เพราะแม่มองลูกด้วยแว่นเข้าข้าง ช่วงนี้หลี่ซิวหย่วนผอมลงไปมากจริง ๆ ช่วยเหลือติดต่อกันหลายวันโดยไม่หลับไม่นอน บวกกับฝนใหญ่ที่ตกลงมาระหว่างนั้น ได้กินข้าวเย็นชืดสักคำให้อิ่มท้องก็นับว่าดีแล้ว

บ่อยครั้งที่ข้าวปลาที่ส่งมาให้ ยังไม่ทันได้ตักเข้าปากสองคำ ก็มีเหตุฉุกเฉินขึ้นมาแล้ว ต้องไปจัดการ

หลี่ซิวหย่วนพยักหน้า ไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วกลับมานั่งกินอาหารเช้าที่โต๊ะ ระหว่างกินข้าวเช้า พ่อแม่ก็ซักถามเรื่องการช่วยเหลือไม่หยุด