บทที่ 232 รอสักครู่

ตอนที่หลี่ซิวหย่วนยังเรียนอยู่ เพราะต้องเลี้ยงดูหลินจิ้งหย่า หลี่ชิงชิงพี่สาวก็เคยช่วยเจือจุนมาก่อน เรื่องแค่นี้ตัวเองจัดการเสร็จหมดแล้ว เหลือแค่เรื่องเลี้ยงข้าวสักมื้อ หลี่ซิวหย่วนที่ไหนจะยอมให้หลี่ชิงชิงพี่สาวควักค่าข้าว

หลี่ชิงชิงมองสีหน้าเด็ดเดี่ยวของน้องชาย สุดท้ายก็พยักหน้าโดยไม่พูดอะไรอีก

หลี่ซิวหย่วนดื่มเหล้ามา จึงไม่ได้คุยกับคนที่บ้านมากนักแล้วไปพักผ่อน เช้าวันถัดมาราวหกโมงครึ่ง หลังหลี่ซิวหย่วนตื่นนอน ก็เก็บข้าวของไปวิ่ง การออกกำลังกายทำให้คนติดได้ แน่นอนว่าสำหรับบางคน การออกกำลังกายกลับทำให้เป็นลมไปเลย

หลี่ซิวหย่วนกำลังยืดเส้นยืดสายอยู่ หยุนเยี่ยนชางก็มาถึงพอดี

"เฒ่าผังล่ะ ไม่มาหรือ" หยุนเยี่ยนชางถามขึ้นด้วยความสงสัย ช่วงนี้ออกกำลังกันสามคนทุกวันจนเคยชินไปแล้ว