บทที่ 231 ราบรื่นเกินไป

"ทุกคนมาเยี่ยมคุณก็ด้วยความหวังดีทั้งนั้น ล้วนเป็นเพื่อนบ้านเก่าแก่ เพื่อนร่วมงานเก่าแก่กันมาหลายปี" ภรรยาของผังจื้อเฟิงเอ่ย เธอทำงานที่สำนักงานสรรพากรมาโดยตลอด ตอนนี้ถอยไปอยู่แนวสองแล้ว

"คุณไม่เข้าใจหรอก ทำตามที่ผมสั่งก็พอ" สีหน้าผังจื้อเฟิงไม่ค่อยดีนัก เจ็ดส่วนมาจากความเจ็บป่วย อีกสามส่วนมาจากความโมโห ตอนวิ่งเมื่อเช้าก็รู้สึกว่าจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

พอกลับมากินข้าวเช้าเสร็จ ผลปรากฏว่าตอนเตรียมจะออกจากบ้าน กลับรู้สึกหัวหมุน แล้วก็ล้มลงบนโซฟาในพริบตา ภรรยาจะเรียกรถพยาบาลอยู่แล้ว แต่ถูกเขาห้ามไว้ พอค่อยยังชั่วก็ไปโรงพยาบาลด้วยตัวเอง

หมอบอกว่าเกิดจากความตรากตรำ ต้องพักฟื้นอย่างสงบ ทางที่ดีที่สุดคือวางงานลงแล้วพักผ่อนให้ดีสักระยะ ไม่อย่างนั้นร่างกายจะทนไม่ไหว

จะไม่ตรากตรำได้อย่างไร ทุกวันนอกจากยุ่งกับงานแล้ว ยังมีงานเลี้ยงรับรองดื่มเหล้าสารพัด แถมด้วยการตื่นเช้ามาออกกำลังกายอีก