บทที่ 252 ผมจัดการเอง

ผังจื้อเฟิงมองคำกล่าวอันหนักแน่นของหลี่ซิวหย่วน ในใจก็ยิ่งเกรงขามขึ้นไปอีกหลายส่วน คนที่รู้ตัวว่าอะไรเป็นอะไรนั้นน่ากลัวที่สุด หลี่ซิวหย่วนอายุเท่านี้ก็ได้นั่งตำแหน่งสมาชิกคณะผู้บริหารของสำนักงานรัฐบาลอำเภอแล้ว

ตามปกติแล้วควรจะฮึกเหิมเปี่ยมพลัง ต่อให้ยอมรับว่ามีผู้บริหารอุ้มชู แต่ในความเป็นจริงในใจก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะรู้สึกว่ามีความสามารถของตัวเองอยู่ด้วยส่วนหนึ่ง

ไม่ต้องพูดถึงขั้นหยิ่งผยองอวดตัว แต่ก็ย่อมมั่นใจในตัวเองอยู่ไม่มากก็น้อย

ทว่าสิ่งเหล่านี้หลี่ซิวหย่วนกลับไม่มีเลยแม้แต่น้อย เข้าใจอย่างชัดเจนยิ่งว่าที่เดินมาถึงวันนี้ได้เพราะปัจจัยอะไร

หลังการประชุมจบลง ผังจื้อเฟิงก็เสนอว่าตอนบ่ายจะเปิดการประชุมคณะผู้บริหารของสำนักงานรัฐบาลอำเภอ ซึ่งก็คือการขบคิดเรื่องการแบ่งงานและการปรับตำแหน่งบางตำแหน่ง