บทที่ 260 สมดังปรารถนา

หยางหมิ่นหมิ่นเมื่อเผชิญกับคำถามของหลี่ซิวหย่วนก็กระอักกระอ่วนอยู่บ้าง ที่จริงตอนนี้เธอกับอดีตรองนายอำเภอจางก็ไม่มีความสัมพันธ์กันแล้ว น้ำใจในตอนนั้นยังพอใช้ได้อีกครั้งหนึ่ง แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะรบเร้าไม่รู้จบ

ผู้ชายแก่ไม่ใช่ปัญหา แต่เมื่อลงจากตำแหน่งแล้ว ไม่มีความอยากในอำนาจแล้ว กระทั่งเรื่องด้านนั้นก็มองเป็นเรื่องจืดจางไปด้วย

ยังไม่ต้องพูดถึงว่าการที่อดีตรองนายอำเภอจางฝากฝังหลิวฝูเซิงให้คุ้มครองตัวเองจะได้ผลหรือไม่ ประเด็นสำคัญคือฝากฝังครั้งเดียวจะมีประโยชน์อะไร อดีตรองนายอำเภอจางลงจากตำแหน่งไปแล้ว ก่อนลงจากตำแหน่งยังพอกดหลิวฝูเซิงได้ แต่พอลงจากตำแหน่งแล้วก็ไม่มีประโยชน์

"ท่านเลขาหลี่ ฉันสร้างประโยชน์ในการสื่อสารกับเหมืองถ่านหินได้แน่นอน ท่านเชื่อฉันเถอะ..." หยางหมิ่นหมิ่นมองหลี่ซิวหย่วนแล้วเอ่ย

หลี่ซิวหย่วนฟังแล้วก็ไม่มีอารมณ์จะสื่อสารกับหยางหมิ่นหมิ่นต่อ เดิมทีเขาก็ไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้อยู่แล้ว จึงเอ่ยเสียเลยว่า "เอาอย่างนี้แล้วกัน ตอนนี้ทางอำเภอกำลังสื่อสารกับเหมืองถ่านหินจินหยวนเรื่องกองทุนฟื้นฟูระบบนิเวศ หากคุณทำสำเร็จ ต่อไปผมรับประกันว่าจะไม่มีใครกลั่นแกล้งคุณ หรือให้คุณทำในสิ่งที่คุณไม่เต็มใจได้