บทที่ 272 ต่างมีดีคนละอย่าง

หลี่เจี้ยนกั๋วดึงจางชิวเหอออกมาจากหน้าประตูห้องเก็บของ หลี่ชิงชิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็รีบวางของในมือลง แล้วพาจางจื้อห่าวสามีของตัวเองมานั่งลงที่โซฟา

แต่ละคนมองหลี่ซิวหย่วนด้วยแววตาที่ผิดปกติไปบ้าง

เดิมทีเรื่องนี้หลี่ซิวหย่วนไม่อยากพูดถึง แค่ของกำนัลหน่อยเดียว ซึ่งเป็นการไปมาหาสู่ด้วยน้ำใจตามปกติ หลายหน่วยงานพอถึงเทศกาลก็แจกสวัสดิการกันทั้งนั้น ในเวลานี้ระเบียบต่าง ๆ ยังไม่ออกมาเลยด้วยซ้ำ

แต่พอเห็นคนทั้งบ้านเป็นแบบนี้ หลี่ซิวหย่วนก็ยังอธิบายให้สักคำ "อย่าคิดมากครับ นี่ก็แค่สวัสดิการที่หน่วยงานแจกมาหน่อยหนึ่ง ผมทำงานอยู่ที่สำนักงานรัฐบาลอำเภอไม่ใช่หรือ ยามปกติก็ติดต่อกับแต่ละหน่วยงานค่อนข้างมาก แล้วก็รู้จักกับผู้บริหารของแต่ละหน่วยงาน พอเขาจัดซื้อสวัสดิการของหน่วยงาน ที่มีเหลือก็ส่งมาให้ส่วนหนึ่ง"

"ก็เหมือนตอนปีใหม่ ที่บ้านมีญาติมากันเยอะ ของที่ส่งมาก็เยอะไปด้วยไม่ใช่หรือครับ ปกติมาก..."