บทที่ 285 ชั้นเชิงที่ยกขึ้นโต๊ะไม่ได้

การลงพื้นที่สำรวจวิจัยของหยุนเยี่ยนชางครั้งนี้ คนที่ตามไปด้วยยังมีหลิวฝูเซิง หลิวฝูเซิงไม่พอใจหลี่ซิวหย่วนอยู่บ้าง ไม่ถึงกับกล้าเหน็บแนมหลี่ซิวหย่วนต่อหน้าหยุนเยี่ยนชาง แต่บางครั้งการเล่นงานก็ค่อนข้างชัดเจนอยู่เหมือนกัน

ทว่าการเล่นงานของหลิวฝูเซิงนี้ หลี่ซิวหย่วนก็แก้ไปได้ทีละอย่าง เขาจะไปถือสาหลิวฝูเซิงได้อย่างไร รองนายอำเภอคนหนึ่งมองตัวเองไม่พอใจ พูดจาเหน็บตัวเองสองสามคำ จับผิดสักหน่อย คุณอดทนไว้ก็พอ

หลายวันติดต่อกัน หลิวฝูเซิงก็เป็นแบบนี้ หยุนเยี่ยนชางก็รู้สึกได้เช่นกัน วันนั้นระหว่างทางกลับจากการสำรวจวิจัยในชนบท ในรถมีเพียงหลี่ซิวหย่วนกับหยุนเยี่ยนชางสองคน

หยุนเยี่ยนชางเห็นแบบนี้จึงถามหลี่ซิวหย่วนว่า "ผมเห็นท่านรองนายอำเภอหลิวมีความเห็นในทางลบต่อเธออยู่นะ"

หลี่ซิวหย่วนยิ้มขมขื่นแล้วพยักหน้า และไม่ได้มีทีท่าจะอธิบาย ผู้บริหารถามได้ แต่จะให้ผู้บริหารถามคำเดียว แล้วคุณก็ระบายความทุกข์ออกมาอย่างไม่รู้ประสาย่อมไม่ได้