บทที่ 311 พูดถึงกฎกติกา คุยกันด้วยความรู้สึก

ในห้องส่วนตัวก็ตกอยู่ในความเงียบไปชั่วขณะ

หลี่ซิวหย่วนเสนอข้อเรียกร้องออกมา จางซิงกั๋วเข้าใจข้อเรียกร้องของหลี่ซิวหย่วน ส่วนหวงเหว่ยที่อยู่ข้าง ๆ สมองก็หมุนเร็ว จึงฟังบทสนทนาระหว่างสองคนออกเช่นกัน แล้วก็ก้มหน้ากินกับข้าวของตัวเองไปเงียบ ๆ

มีเพียงหวังจื้อเทาที่ไม่ค่อยเข้าใจ อีกทั้งบรรยากาศเงียบที่มาอย่างกะทันหันนี้ ก็ทำให้เขารู้สึกขัด ๆ และกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง

เขานั่งอยู่ทางขวาของจางซิงกั๋ว จึงเอียงตัวเล็กน้อย พอเห็นหลี่ซิวหย่วนแล้วก็เตรียมจะเอ่ยปากอธิบาย ว่าที่พูดไม่ใช่ผู้อำนวยการ แต่เป็นรองผู้อำนวยการ

หรือว่าตอนที่ตัวเองพูดเรื่องนี้ หลี่ซิวหย่วนเพิ่งตื่นจากการพักกลางวัน เลยฟังผิดไป