บทที่ 312 พยุงขึ้นหลังม้าแล้วส่งไปอีกช่วงทาง

หลี่ซิวหย่วนมองจางซิงกั๋ว ในที่สุดจางซิงกั๋วก็เข้าทางเสียที ก่อนหน้านี้ไม่เอาตำแหน่งรองผู้อำนวยการมากลบเกลื่อนคน ก็คิดจะยกท่านรองนายอำเภอจางมากดตัวเอง

ท่านรองนายอำเภอจางเก่งก็จริง แต่เกี่ยวอะไรกับผม นี่เป็นเรื่องที่ท่านจางซิงกั๋วต้องแก้ ไม่ใช่ปัญหาที่ผมหลี่ซิวหย่วนต้องกังวล

ตอนนี้งัดตำแหน่งของสำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจออกมา ในที่สุดก็พอน่าสนใจขึ้นมาบ้าง โดยเฉพาะเมื่อโครงการหมู่บ้านเหมยหลินยังอยู่ สำนักงานพรรคและการปกครองอาจแทรกมือเข้าไปไม่ได้ แต่จำเป็นต้องผ่านสำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจอย่างแน่นอน

หากว่ากันด้วยขนาดอำนาจโดยรวม สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจย่อมเทียบสำนักงานพรรคและการปกครองไม่ได้ แต่หากมองจากมุมของโครงการแล้ว นี่คือหน่วยงานที่ตรงสายพอดี

ทว่าหลี่ซิวหย่วนย่อมไม่แสดงท่าทีออกไปแบบนั้น แต่หันไปมองหวังจื้อเทาแทน