บทที่ 340 สำรวมยามอยู่ลำพัง

บ้านของอดีตผู้อำนวยการสำนักงานสิ่งแวดล้อมหลังนี้อยู่ที่อาคารสามของชุมชนที่พักรัฐบาลอำเภอ ทางเข้าหนึ่ง ชั้นเก้า ตอนที่หลี่ซิวหย่วนขึ้นลิฟต์มาก็รู้สึกทึ่งอยู่บ้าง ในเวลานี้ที่จริงบ้านที่มีลิฟต์ในเมืองอำเภอยังมีไม่มาก ตอนที่อำเภอหวงหยวนสร้างชุมชนที่พักครอบครัวของรัฐบาลอำเภอนี้ก็ลงทุนไปมากทีเดียว เพราะติดตั้งลิฟต์ตั้งแต่ตอนนั้น

พอขึ้นมาชั้นบนแล้วหาห้องเก้าศูนย์สองเจอ ประตูก็แง้มอยู่ หลี่ซิวหย่วนเปิดประตูเดินเข้าไป

หยางหมิ่นหมิ่นรออยู่ในห้องแล้ว ในห้องเครื่องทำความร้อนอุ่นมาก หยางหมิ่นหมิ่นจึงถอดเสื้อคลุมออกแล้ว

หลี่ซิวหย่วนกวาดตามองแวบหนึ่ง สายตารวมศูนย์อยู่ที่ตัวบ้านมากกว่า เพียงกวาดตามองสักหน่อย หลี่ซิวหย่วนก็รู้สึกว่าเก้าสิบห้าตารางเมตรนี้เทียบเท่าบ้านร้อยกว่าตารางเมตรในยุคหลังได้เลย

หากใช้คำในยุคหลังก็คือสองห้องนอนสองห้องโถง ทางซ้ายมือคือห้องรับแขก ทางขวามือคือห้องอาหาร จากนั้นก็เป็นครัวและห้องน้ำ