บทที่ 342 ตื่นเต้นถึงเพียงนั้นทำไม

หยุนเยี่ยนชางประชุมอยู่ทั้งเช้า หลี่ซิวหย่วนก็ยุ่งกับงานของตัวเองอยู่ในห้องทำงาน ปีปิดท้ายของแผนห้าปีฉบับที่สิบ การรายงานกับทางเมืองก็ยังสำคัญมาก

ช่วงเช้าใกล้เลิกงาน หวังจื้อเทาก็มา พร้อมนำสถานการณ์โดยละเอียดของงานลอกตะกอนระยะแรกที่หมู่บ้านเหมยหลิน ตำบลศูนย์กลางมาด้วย

หลี่ซิวหย่วนรับมาแล้วก็อ่านอย่างละเอียด สุดท้ายก็พบว่า งานลอกตะกอนระยะแรกที่หมู่บ้านเหมยหลิน ตำบลศูนย์กลางนี้ ไม่ใช่ปัญหาว่าคืบหน้าหรือไม่คืบหน้า แต่เป็นเพราะสองพี่น้องเถียนจื้อจวินกับเถียนจื้อหย่วนกวนน้ำให้ขุ่นเสียแล้ว จึงยิ่งยากขึ้นไปอีก

ตะกอนเลนในลำน้ำถูกลอกออกมาไม่มากนัก แต่กลับกองทับกันจนก่อมลพิษซ้ำสอง หากว่ากันตามแนวทางเดิม งานที่เดิมทีสองล้านหยวนก็ทำได้ ตอนนี้หากทำลงไปก็ต้องใช้สองล้านห้าแสนกว่าหยวน

อีกทั้งเมื่อจัดการเจ้าหน้าที่หมู่บ้านไปแล้ว ปัญหาค่าแรงของชาวบ้านบางส่วนที่ถูกเกณฑ์ไปในระยะแรกก็ต้องแก้ไขด้วย