บทที่ 369 แก้วมีราคา น้ำใจประเมินค่ามิได้

“เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน หลังปีใหม่เธอให้หลี่ปั๋วหยางมาหาผม ผมจะคุยกับเขาสักหน่อย” หยุนเยี่ยนชางยังคงเชื่อมั่นในตัวหลี่ซิวหย่วนมาก อย่างไรเสียตลอดเวลาที่ผ่านมา หลี่ซิวหย่วนไม่เคยทำให้เขาผิดหวังเลย

“ได้ครับ ท่าน”

หลี่ซิวหย่วนพยักหน้า ก่อนเร่งฝีเท้าตามหลังหยุนเยี่ยนชางไป

หลังจากหลี่ซิวหย่วนกลับบ้านไปกินอาหารเช้าแล้ว เขาก็นำแก้วเก็บอุณหภูมิที่เตรียมไว้ให้หยุนเยี่ยนชางติดตัวมาที่สำนักงาน เป็นรุ่นพิเศษลายดอกซากุระสีดำ

โปรดจำเว็บไซต์นิยายไต้หวัน ทีดับเบิลยูเคเอเอ็นดอตซีโอเอ็ม เพื่ออ่านตอนอัปเดตได้รวดเร็วที่สุด