บทที่ 397 ก้าวแรก

หลี่ซิวหย่วนออกจากห้องทำงานของผังจื้อเฟิง ผังจื้อเฟิงมองส่งร่างของหลี่ซิวหย่วนจนลับหายไปจากสายตา ในใจก็อดทอดถอนใจไม่ได้ หลี่ซิวหย่วนกับจ้าวฮุ่ยหลานเป็นคนสุดขั้วกันโดยสิ้นเชิงจริง ๆ

คนหนึ่งอายุมากถึงเพียงนั้น จะสมองก็ไม่มีสมอง จะชั้นเชิงก็ไม่มีชั้นเชิง

อีกคนอายุยังน้อย ก็ไม่รู้ว่าไปเรียนรู้กลวิธีเหล่านี้มาจากที่ใด ทำให้แม้แต่ตัวเองยังรู้สึกหวาดหวั่น จ้าวฮุ่ยหลานถูกวางแผนเล่นงานจนดิ้นไม่หลุด ก่อนจากไปเขายังสามารถจัดการเรื่องราวภายหลังได้อย่างรัดกุมไร้ที่ติ

ประเด็นสำคัญคือเรื่องเหล่านี้ หลี่ซิวหย่วนไม่สามารถยื่นมือเข้าไปจัดการโดยตรงได้ ทำได้เพียงอาศัยการโน้มน้าวผู้บริหารให้ดำเนินการ เดิมทีก็มีขั้นหนึ่งขวางอยู่แล้ว เท่ากับโจมตีเป้าหมายที่อยู่หลังกำแพงแท้ ๆ แต่เขากลับยังทำได้ดีถึงเพียงนี้

ร้ายกาจจริง ๆ โชคดีที่คนเช่นนี้กำลังจะไปแล้ว