บทที่ 478 อย่าเดาสุ่ม

หวังอี๋นับว่าเป็นคนมีประสบการณ์แล้ว ตอนอยู่มหาวิทยาลัย ตัวเธอเองก็เคยคบหาเป็นแฟนกับคนอื่น ในหอพักก็มีคนคบหากันไม่น้อย หนุ่มสาววัยเยาว์มีความรักหรือไม่ ความจริงแล้วสังเกตเห็นได้ชัดเจนมาก

นับตั้งแต่ซูจื่ออิ๋งถืออาหารเช้ากลับมา ใบหน้าของเธอก็แดงระเรื่อเล็กน้อย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ มุมปากมีรอยยิ้มบาง ๆ ประดับอยู่ตลอดเวลา ภายในดวงตาเห็นได้ชัดว่าหัวใจสาวกำลังผลิบาน หากพูดให้ตรงยิ่งกว่านั้น ก็คือไม่รู้ว่ากำลังคิดถึงชายหนุ่มคนไหนอยู่

เรื่องแบบนี้มีให้เห็นมากมายในหอพักมหาวิทยาลัยของพวกเธอ ไม่มีใครรอดพ้นสายตาของทุกคนไปได้

เมื่อถูกหวังอี๋ถามเช่นนี้ ซูจื่ออิ๋งก็ได้สติและส่ายหน้าทันที “ไม่มีอะไร ฉันแค่กำลังคิดเรื่องเตรียมแผนการสอน”

“จื่ออิ๋ง เธอเชื่อคำพูดของตัวเองหรือ พูดมา หัวใจสาวกำลังผลิบานแล้วใช่ไหม” หวังอี๋พูดพลางหยุดกินอาหารเช้า เอาแต่นั่งซักไซ้อยู่ข้าง ๆ จ้องมองแววตาของซูจื่ออิ๋งอย่างละเอียด