บทที่ 477 มาตรฐานสูงเกินไปหรือ

หลี่ซิวหย่วนครุ่นคิดเรื่องงานอยู่ในใจขณะเดินมาถึงสนามกีฬาด้านหลังโรงเรียนมัธยมตำบล วันนี้เขามาสายกว่าปกติเล็กน้อย ซูจื่ออิ๋งเริ่มออกกำลังกายไปแล้ว หลี่ซิวหย่วนไม่ได้จงใจเข้าไปทักทาย หลังอบอุ่นร่างกายเรียบร้อย เขาก็เริ่มวิ่งเหยาะ ๆ อย่างช้า ๆ เช่นกัน

เวลาหลี่ซิวหย่วนกับซูจื่ออิ๋งวิ่งออกกำลังกาย ต่างคนต่างวิ่งตามจังหวะของตัวเอง ไม่มีใครจงใจปรับตัวตามอีกฝ่าย เรื่องนี้แตกต่างจากตอนอยู่ในเมืองอำเภอที่เขาวิ่งเป็นเพื่อนหยุนเยี่ยนชาง เพราะการวิ่งเป็นเพื่อนหยุนเยี่ยนชางนั้นคือการวิ่งทางการเมือง

ต้องก้าวตามทุกฝีก้าว ต้องติดตามอยู่เบื้องหลังอย่างใกล้ชิด...

หลังมาถึงตำบลศูนย์กลาง ช่วงนี้หลี่ซิวหย่วนกลับเริ่มเข้าใจความสนุกในการวิ่งของหยุนเยี่ยนชาง ตื่นเช้าขึ้นมาประมาณครึ่งชั่วโมง ประการหนึ่งได้ขยับและฝึกฝนร่างกาย อีกประการหนึ่ง ตอนเช้าเป็นช่วงที่ความคิดกระฉับกระเฉงที่สุด เมื่ออาศัยเวลาวิ่งมาครุ่นคิด ความคิดก็จะไหลลื่นมาก และสามารถคิดเรื่องต่าง ๆ จนเข้าใจได้ไม่น้อย

ตอนหลี่ซิวหย่วนกับซูจื่ออิ๋งวิ่งสวนกัน ทั้งสองสบตากัน หลี่ซิวหย่วนพยักหน้าเล็กน้อย ถือว่าได้ทักทายกันแล้ว