บทที่ 506 ส่งต่อเปลวไฟแห่งการศึกษาข้ามพันลี้

พอประชุมกันก็ลากยาวมาถึงห้าโมงเย็น ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิท แต่ก็เป็นเวลาที่ดวงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า แสงอัสดงย้อมขอบฟ้าเป็นสีแดง หลี่ซิวหย่วนและคนอื่น ๆ เดินออกมาจากห้องประชุม

“ท่านนายกฯ หลี่ ท่านเลขาหลู ยุ่งกันมาทั้งบ่ายแล้ว ตอนเย็นอยู่กินข้าวกันสักหน่อยเถอะครับ ผมจัดเตรียมไว้หมดแล้ว ตอนเที่ยงพวกเรายังไม่ได้ดื่มกันดี ๆ เลยสักแก้ว” โจวเจี้ยนจงเอ่ยเชิญ

หลี่ซิวหย่วนไม่พูดอะไร แต่หันไปมองหลูเจิ้นไห่

แน่นอนว่าเขาไม่ได้คิดจะอยู่กินข้าวที่หมู่บ้านเหมยหลินในตอนเย็น วันนี้เขายังนัดกินข้าวกับเพื่อนของโหวเผิงไว้ หากเรื่องต่าง ๆ ตกลงกันได้ในงานเลี้ยงคืนนี้ ต่อให้ยังเริ่มงานไม่ได้ในวันจันทร์ อย่างน้อยสัปดาห์หน้าก็น่าจะเริ่มได้แล้ว เรื่องนี้ถ่วงเวลาไม่ได้

มีเรื่องมากมายสารพัดที่เขาในฐานะผู้รับผิดชอบโครงการต้องไปจัดการด้วยตัวเอง