บทที่ 510 อย่าให้มีครั้งหน้า

หลังงานเลี้ยงจบลง ก่อนหลี่ซิวหย่วนจะขึ้นรถจากไป เขามองหวังหย่งหัวแล้วกล่าวว่า “พรุ่งนี้เช้า มาที่หมู่บ้านเหมยหลินสักรอบ มายืนยันรายการเครื่องจักรก่อสร้างให้เรียบร้อย มะรืนนี้ตอนเช้า หรือก็คือวันจันทร์ เครื่องจักรทั้งหมดต้องเข้าพื้นที่ เพื่อจัดพิธีเริ่มงาน ไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ”

“ได้ครับ ไม่มีปัญหาครับ ท่านนายกฯ หลี่” หวังหย่งหัวรีบพยักหน้าตอบรับ แม้เวลาจะค่อนข้างกระชั้นไปบ้าง แต่โครงการใหญ่ขนาดนี้ย่อมต้องให้ความร่วมมือเป็นอันดับแรก อย่างมากก็เพียงดึงเครื่องจักรมาสองคันจากโครงการอื่น เพื่อรับรองงานหมู่บ้านเหมยหลินก่อน

“ดี ถ้าอย่างนั้นก็เป็นอันนี้ ท่านนายกเทศมนตรีโหว...” หลี่ซิวหย่วนพูดพลางเตรียมขึ้นรถ

แต่หวังหย่งหัวกลับรีบรับถุงใส่สุรามาจากคนขับรถ

“ท่านนายกฯ หลี่ เมื่อครู่บนโต๊ะอาหารท่านแทบไม่ได้ดื่มเลย พอดียังเหลือสุราอีกสองขวด ผมจะเอาไปวางไว้ในท้ายรถให้ท่านครับ” หวังหย่งหัวกล่าวพลางเดินไปทางท้ายรถของหลี่ซิวหย่วน