บทที่ 511 เครื่องจักรเข้าพื้นที่

หลี่ซิวหย่วนไม่ได้กลับบ้านมาระยะหนึ่งแล้ว แม้พรุ่งนี้เช้ายังต้องไปหมู่บ้านเหมยหลิน แต่เขาก็เตรียมจะกลับไปค้างบ้านสักคืน ตอนกลับถึงบ้าน พ่อแม่เตรียมตัวจะพักผ่อนแล้ว พอเห็นหลี่ซิวหย่วนกลับมา ก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง

แต่สองสามีภรรยาสูงวัยก็ดีใจมาก ต่างถามไถ่เขาด้วยความห่วงใย จางชิวเหอยังรู้สึกว่าลูกชายผอมลง บอกว่าพรุ่งนี้จะทำของอร่อยให้หลี่ซิวหย่วนบำรุงร่างกาย

“แม่ พรุ่งนี้ผมยังมีธุระ ไม่ได้กินข้าวที่บ้านครับ” หลี่ซิวหย่วนยิ้มพลางส่ายหน้าปฏิเสธ

“พรุ่งนี้ไม่ใช่วันหยุดสุดสัปดาห์หรือ ยังมีธุระอีกเหรอ งานในชนบทมันยุ่งขนาดนั้นเลยหรือ” จางชิวเหอถามอย่างสงสัย หลี่ซิวหย่วนได้ยินแล้วก็รู้สึกซาบซึ้งอยู่ในใจ พ่อแม่เปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ที่จริงไม่มีแนวคิดเรื่องวันหยุดสุดสัปดาห์อะไรหรอก เพียงแต่พอถึงวันหยุดสุดสัปดาห์ พวกเขาก็หวังให้เขากลับบ้านเท่านั้น

“แม่ ผมเพิ่งไปอยู่ตำบลศูนย์กลาง งานเลยค่อนข้างเยอะ รอจัดการงานให้เข้าที่เข้าทางก่อนก็จะดีขึ้นครับ” หลี่ซิวหย่วนรู้สึกผิดต่อพ่อแม่อยู่บ้าง เขานับว่าเดินผ่านหน้าบ้านสามครั้งแต่ไม่เข้าบ้านแล้ว กลับเข้าเมืองอำเภอมาหลายครั้ง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่กลับบ้าน