บทที่ 525 ผมผิดเอง

หลี่ซิวหย่วนมองหวังหย่งหัวที่เดินตามอยู่ข้างกายและพร่ำบ่นถึงความลำบาก เขารู้ดีว่าหวังหย่งหัวคิดอะไรอยู่ แต่เขารู้สึกว่าตัวเองอาจดีกับหวังหย่งหัวมากเกินไปหน่อย

เดิมทีตอนพบกันครั้งแรกที่ร้านอาหารเสี่ยวคัง เขาควรจะเคาะเตือนหวังหย่งหัวสักหน่อย แต่ตอนนั้นจางจวิ้นไฉแวะมาพอดี ประกอบกับหวังหย่งหัววางตัวเชื่อฟัง เขาจึงละขั้นตอนนี้ไป

ตอนนี้จึงพบว่า จะละขั้นตอนไหนไปไม่ได้จริง ๆ

โครงการเพิ่งดำเนินมาไม่ถึงหนึ่งเดือน อีกฝ่ายกลับกล้ามีความคิดจะมาขอเงินจากเขาเสียแล้ว

“ประธานหวัง สิ่งที่พวกคุณพูดมาก็มีเหตุผลจริง ๆ บริษัทต้องสำรองจ่ายเงินมากขนาดนี้ย่อมไม่ง่ายเลย” หลี่ซิวหย่วนมองหวังหย่งหัวแล้วพยักหน้าอย่างเห็นด้วย