บทที่ 526 รีบกินเถอะ เดี๋ยวเย็นเสียก่อน

หลี่ซิวหย่วนสูบบุหรี่ดังปุ๊บปั๊บ หวังหย่งหัวอัดอั้นและยอมรับความผิดอย่างอัปยศอดสู จนกระทั่งพูดเสียจนคอแห้งผากและหาเหตุผลมาวิจารณ์ตัวเองไม่ได้อีกแล้ว หลี่ซิวหย่วนจึงค่อย ๆ เอ่ยปากว่า “ประธานหวัง พอเถอะ ไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่คุณพูดขนาดนั้น”

หวังหย่งหัวได้ฟังแล้วแทบร้องไห้ ในเมื่อไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น ทำไมไม่ส่งเสียงให้เร็วกว่านี้ ปล่อยให้ผมพูดอยู่ตั้งนาน ตอนนี้กลับเริ่มแสร้งเป็นคนดีแล้วหรือ

“ที่จริงทำงานแล้วรับเงินเป็นเรื่องปกติมาก เพียงแต่โครงการของเรานี้ใหญ่มาก สิ่งที่เราต้องการคือบริษัทคู่ค้าที่มีศักยภาพ ประธานหวังเข้าใจไหม” หลี่ซิวหย่วนถามอย่างเชื่องช้า

หวังหย่งหัวพยักหน้าติดต่อกัน “เข้าใจครับ เข้าใจ ท่านนายกเทศมนตรีหลี่พูดถูกครับ”

มีศักยภาพอะไรกัน ก็แค่สามารถสำรองเงินทุนก่อนได้ไม่ใช่หรือ หวังหย่งหัวบ่นอยู่ในใจ ก่อนรอฟังคำพูดต่อไปของหลี่ซิวหย่วน