บทที่ 181 นี่ยังเป็นชายแก่อยู่อีกหรือ

พี่ฟากับลูกน้องขับรถไปส่งอู๋ไน่และหลี่ขุยกลับโรงแรมซิงจี้

พี่ฟายืนอยู่หน้าประตูห้องอย่างอาลัยอาวรณ์ “พี่ชาย คืนนี้ผมจัดการเอง พวกเราออกไปเที่ยวเล่นกันเถอะ”

อู๋ไน่โบกมือปฏิเสธ “ไม่ได้แล้ว อายุมากแล้ว เที่ยวไม่ไหวแล้ว น้ำใจของน้องชายฉันรับไว้แล้วกัน”

พี่ฟาแสดงสีหน้าเสียดาย “ถ้าอย่างนั้นก็ได้ พี่ชายพักผ่อนให้เต็มที่ พรุ่งนี้ผมจะมารับพี่”

อู๋ไน่เปิดใช้ดวงตาทะลุมอง เห็นว่าหลังประตูปิดลง สีหน้าของพี่ฟาก็เย็นชาทันที เขาสั่งลูกน้องที่มาด้วยกันว่า “แกเฝ้าพวกมันอยู่ในโรงแรมนี่ ห้ามปล่อยให้พวกมันคลาดสายตาเด็ดขาด”