บทที่ 182 แกก็ไม่มีดวงตาทะลุมองเสียหน่อย

ลูกน้องก้มหน้า พลางด่าอยู่ในใจว่า กลิ่นอะไรอย่างนั้นหรือ กลิ่นอะไรแกยังไม่รู้อีกหรือ

แต่เขาย่อมพูดความจริงไม่ได้ว่าเมื่อคืนตอนสะกดรอยตาม เขาถูกอู๋ไน่ฉี่ใส่

เขาจึงตอบด้วยน้ำเสียงไม่เป็นมิตรว่า “เมื่อคืนเผลอหลับแล้วถูกสุนัขฉี่ใส่ครับ”

โอ้โฮ เจ้าหนูนี่ยังรู้จักโต้กลับด้วยหรือ ด่าว่าฉันเป็นสุนัขหรือ ดูเหมือนบทเรียนเมื่อคืนจะยังไม่พอสินะ

“ถ้าอย่างนั้นแกก็ต้องระวังหน่อย ถูกฉี่ใส่ตัวไม่เป็นไร แต่อย่าให้มันมาขี้ใส่ตัวล่ะ”