บทที่ 185 แอบใช้ไวไฟ

ทั้งสองใช้เวลาเดินทางอ้อมไปอ้อมมานานกว่าสิบชั่วโมง ในที่สุดก็กลับมาถึงเมืองฟังไห่ได้สำเร็จ เมื่อเดินออกจากสนามบิน หลี่ขุยกล่าวอย่างนอบน้อมว่า “ผู้อาวุโสอู๋ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ หากมีปัญหาอะไร ท่านโทรหาผมได้ทุกเมื่อเลยครับ”

อู๋ไน่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา “เลขที่บัญชีธนาคารของนายเท่าไร”

หลี่ขุยเดาเจตนาของอู๋ไน่ออก จึงรีบกล่าวว่า “ผู้อาวุโสอู๋ไม่ต้องหรอกครับ นี่เป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้ว”

หลักการของอู๋ไน่มาโดยตลอดก็คือ หากมีเงินก็ต้องแบ่งให้ทุกคนได้หาเงินด้วย เขาไม่มีทางปล่อยให้หลี่ขุยเดินทางไปกับเขาโดยไม่ได้อะไรตอบแทน

“ถ้านายไม่บอก ฉันจะไปขอจากประธานอวี๋”