บทที่ 93 คุณตาก็มีแฟนคลับเหนียวแน่นเหมือนกัน

หลังจากกินข้าวเสร็จ อู๋ไน่ก็พาทั้งสี่คนออกจากร้านอาหาร ท่ามกลางสายตาแอบมองของผู้คนมากมาย

เก้าโมงเช้า รถบัสที่มารับทีมทั้งสามสิบสี่ทีมก็มาจอดอยู่ใต้โรงแรม ทุกทีมขึ้นรถบัสไปยังสนามแข่งพร้อมกัน

แม้แต่คนอย่างเมิ่งหลงกับฉินหมิงก็ยังไม่มีข้อยกเว้น

รถบัสแต่ละคันบรรทุกได้หกทีม

หลังจากรถบัสทั้งหกคันนั่งกันจนเต็มแล้ว ก็ออกเดินทางไปยังสนามแข่ง

ศูนย์กีฬาโอลิมปิกซูเฉิง

ตอนที่รถบัสเดินทางมาถึง ที่สนามก็มีผู้ชมจากทั่วประเทศมารวมตัวกันแล้วไม่น้อยกว่าหมื่นคน

พวกเขาล้วนเป็นแฟนคลับเหนียวแน่นของทีมต่าง ๆ และตั้งใจเดินทางมาที่ซูเฉิงเพื่อสนับสนุนทีมที่ตนชื่นชอบ

จางเล่อพูดอย่างคาดหวังว่า “ไม่รู้ว่าข้างในจะมีแฟนคลับของพวกเราหรือเปล่า”

เทาต้าสี่ชี้ไปทางด้านขวาของอัฒจันทร์อย่างตื่นเต้น “มีสิ พวกนายรีบดูทางนั้นเร็ว”

ทางด้านขวาของอัฒจันทร์มีคนกว่าสิบคนกำลังถือป้ายกับแบนเนอร์ บนแบนเนอร์เขียนว่า

คุณตาอันดับหนึ่งแห่งเซิร์ฟเวอร์ชาติเจ๋งจริง ๆ การแข่งขันต้องได้ที่หนึ่งแน่นอน

คุณตาอันดับหนึ่งแห่งเซิร์ฟเวอร์ชาติ ฉันรักคุณ คุณเก่งกาจไร้เทียมทานในหุบเขา

เมื่ออู๋ไน่เห็นข้อความบนแบนเนอร์ก็ได้แต่จนใจ นี่มันคนมีพรสวรรค์จากที่ไหนกัน

จางเล่อพูดว่า “นั่นเป็นแฟนคลับของคุณตาอู๋ ไม่ใช่แฟนคลับของพวกเราเสียหน่อย”

เทาต้าสี่พูดว่า “แฟนคลับของคุณตาอู๋ก็เป็นแฟนคลับของพวกเราไม่ใช่หรือไง”

พูดจบ เทาต้าสี่ก็โบกมือทักทายแฟนคลับที่ถือแบนเนอร์อยู่ “ขอบคุณสำหรับกำลังใจ พวกเราจะพยายามให้เต็มที่ครับ”

แฟนคลับตะโกนกลับมา “หลบไปหน่อยสิ บังพวกเราดูคุณตาอยู่นะ”

เทาต้าสี่กลายเป็นหินไปทันที

พิธีกรขึ้นเวที “ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศของหวางเจ๋อนงเหยาครั้งที่หนึ่ง ผมคือพิธีกรของพวกคุณ เสี่ยวเลี่ยง ต่อไปขอเชิญทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันแต่ละทีมทักทายทุกคนครับ”

ช่างภาพแบกกล้องเดินถ่ายเรียงไปทีละแถว ภาพระยะใกล้ของแต่ละทีมปรากฏขึ้นบนจอขนาดใหญ่ของสนาม

ทุกครั้งที่กล้องถ่ายไปถึงทีมใด แฟนคลับที่ชื่นชอบทีมนั้นก็จะส่งเสียงกรีดร้องออกมา

เพียงฟังจากระดับเสียงกรีดร้องก็สามารถแยกออกได้แล้วว่าทีมใดได้รับความนิยมมากกว่า

เมื่อกล้องถ่ายมาถึงทีมฟังไห่ แฟนคลับกลุ่มนั้นก็ชูแบนเนอร์พร้อมตะโกนข้อความบนนั้นออกมา

“คุณตาอันดับหนึ่งแห่งเซิร์ฟเวอร์ชาติเจ๋งจริง ๆ การแข่งขันต้องได้ที่หนึ่งแน่นอน

คุณตาอันดับหนึ่งแห่งเซิร์ฟเวอร์ชาติ ฉันรักคุณ คุณเก่งกาจไร้เทียมทานในหุบเขา”

บรรยากาศในสนามกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที

อู๋ไน่เกาเท้าพลางโบกมือให้กล้อง

พิธีกรเสี่ยวเลี่ยงพูดว่า “ดูเหมือนว่าคุณตาอันดับหนึ่งแห่งเซิร์ฟเวอร์ชาติของเราจะได้รับความนิยมมากเลยนะครับ”

อู๋ไน่คิดในใจว่า ไสหัวไปเถอะ

ผู้ชมในสนามมีเป็นหมื่นคน แต่มีแฟนคลับของฉันแค่เจ็ดแปดคน นายยังจะบอกว่าฉันได้รับความนิยมสูงอีก นายกำลังพูดหาเรื่องคุยอยู่หรือไง

จากนั้นบนจอก็ปรากฏภาพทีมซูเฉิง ทันใดนั้นผู้ชมเกือบครึ่งสนามก็ส่งเสียงโห่ร้องอย่างร้อนแรง

ฉินหมิงโบกมือทักทายอย่างหยิ่งผยอง ก่อนเหลือบมองอู๋ไน่อย่างดูแคลน

หวางเจ๋อนงเหยาเป็นการแข่งขันประเภททีม ต่อให้นายเก่งแค่ไหนอยู่คนเดียวจะมีประโยชน์อะไร ชัยชนะสุดท้ายต้องเป็นของทีมซูเฉิงแน่นอน

หลังจากนั้นอีกหลายทีมแทบไม่ได้รับเสียงเชียร์อะไรเลย

เมื่อภาพทีมโม่ตูปรากฏขึ้นบนจอ เสียงโห่ร้องอย่างร้อนแรงก็ดังขึ้นในสนามอีกครั้ง

เทาต้าสี่พูดว่า “ข้ามองออกแล้ว แฟนคลับในสนามนี้ นอกจากแฟนคลับของทีมซูเฉิงก็เป็นแฟนคลับของทีมโม่ตู ส่วนแฟนคลับของคุณตาอู๋ก็พอจะทัดเทียมกับพวกเขาได้”

อู๋ไน่...

“นายดูออกได้ยังไงว่าทัดเทียมกัน แฟนคลับของฉันมีอยู่ไม่กี่คน นับด้วยสองมือยังเหลือเฟือเลยด้วยซ้ำ”

เรื่องนี้ก็เหมือนการเลือกหัวหน้าห้อง คนอื่นได้คะแนนกันสามสิบสี่เสียง แต่เขากลับมีคะแนนอยู่เพียงเสียงเดียวโดดเดี่ยว แถมชื่อของเขายังถูกเขียนอยู่ข้างชื่อของคนอื่นอีก

เทาต้าสี่ปลอบว่า “คุณตาอู๋ อย่างน้อยพวกเราก็ยังดีกว่าคนที่อยู่ข้างล่าง แต่ก็ยังเทียบคนที่อยู่ข้างบนไม่ได้อยู่ดีครับ”

อู๋ไน่พูดว่า “ขอบใจที่ปลอบนะ ไอ้ผู้กล้า”

หลังจากทุกทีมปรากฏตัวครบแล้ว พิธีกรเสี่ยวเลี่ยงก็พูดขึ้นอีกครั้ง “หัวหน้าทีมแต่ละคนสามารถใช้โปรแกรมในโทรศัพท์จับสลากหมายเลขได้ ทีมสองทีมที่จับได้หมายเลขเดียวกันจะเป็นคู่แข่งกันในการแข่งขันต่อไป ขอเชิญหัวหน้าทีมจับสลากหาคู่แข่งของพวกคุณได้เลยครับ”

จางเล่อหยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดโปรแกรมอย่างเป็นทางการที่ดาวน์โหลดไว้ล่วงหน้า แล้วกดจับสลาก หลังจากนั้นบนหน้าจอก็ปรากฏเลขเจ็ดขึ้นมา

ขณะเดียวกัน บนจอขนาดใหญ่ การ์ดที่เป็นตัวแทนของทีมฟังไห่ก็มีเลขเจ็ดปรากฏอยู่ตรงกลางเช่นกัน

หลังจากทีมอื่น ๆ จับสลากเสร็จ การ์ดบนจอขนาดใหญ่ก็เปลี่ยนเป็นตัวเลขตั้งแต่หนึ่งถึงสิบเจ็ดทั้งหมดสองกลุ่ม

อู๋ไน่สังเกตเห็นว่าทีมซูเฉิงจับได้เลขเก้า ส่วนทีมโม่ตูจับได้เลขสอง

สามทีมจึงไม่ต้องพบกันในรอบแรก

เมื่อเทียบกับการจับสลากผ่านโปรแกรมแล้ว จริง ๆ อู๋ไน่เชื่อการจับฉลากแบบหยิบกระดาษมากกว่า เพราะโปรแกรมเปิดช่องให้ควบคุมผลได้มากเกินไป

พิธีกรเสี่ยวเลี่ยงตะโกนเสียงดัง “การแบ่งกลุ่มเสร็จสิ้นแล้ว ขอให้ทุกทีมเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ การแข่งขันกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วครับ”

การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศทั้งสิบเจ็ดกลุ่มเริ่มขึ้นพร้อมกัน บรรยากาศในสนามจึงตึงเครียดขึ้นมาทันที

ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันแต่ละทีมเข้าไปในห้องที่จัดเตรียมไว้

เสียงตะโกนที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหูอู๋ไน่อีกครั้ง

“คุณตาอันดับหนึ่งแห่งเซิร์ฟเวอร์ชาติ ฉันรักคุณ คุณเก่งกาจไร้เทียมทานในหุบเขา”

อู๋ไน่ตัดสินใจว่า หลังการแข่งขันจบลง เขาจะต้องเซ็นชื่อให้แฟนคลับเหล่านั้นคนละหนึ่งใบ ไม่อย่างนั้นคงรู้สึกผิดต่อการสนับสนุนของพวกเขาจริง ๆ