บทที่ 94 ถูกจับทางได้

เมื่อพิธีกรออกคำสั่ง การแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ทีมฟังไห่ต้องเผชิญหน้ากับทีมไท่หยวน ซึ่งมีอันดับฝีมืออยู่ที่ 17

แม้อันดับฝีมือจะสูงกว่าทีมฟังไห่ถึง 10 อันดับ สมาชิกทีมไท่หยวนกลับรู้สึกกดดันเป็นอย่างมาก

เพราะคู่ต่อสู้ของพวกเขาคือชายแก่ผู้แสนน่ากลัวคนนั้น

เมื่อวานพวกเขาเห็นกับตาว่าอู๋ไน่บดขยี้ฉินหมิงอย่างไร จึงคิดว่าภายในทีมไม่มีใครสามารถต่อกรกับเขาได้แม้แต่คนเดียว

ทุกอย่างเป็นไปตามที่พวกเขาคาดไว้ เมื่อการต่อสู้เริ่มต้นขึ้น อู๋ไน่นำสมาชิกทีมทั้ง 4 คนบุกตะลุยอย่างดุดัน กวาดล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า

ทำให้ทีมไท่หยวนไม่มีโอกาสตอบโต้แม้แต่น้อย

ผ่านไป 15 นาที ทีมไท่หยวนก็กลายเป็นทีมแรกที่พ่ายแพ้

สมาชิกทีมไท่หยวนทั้ง 5 คนได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ ความแตกต่างด้านฝีมือนั้นมากเกินไป ไม่ใช่สิ่งที่จะชดเชยได้ด้วยความพยายาม

พิธีกรเสี่ยวเลี่ยงเปิดไมโครโฟนสัมภาษณ์สมาชิกทีมไท่หยวน “ขอถามหน่อยครับ พวกคุณมีความรู้สึกอย่างไรหลังแพ้”

หัวหน้าทีมไท่หยวนส่ายหน้า “แพ้เร็วเกินไป จนยังไม่ทันรู้สึกอะไรเลย”

สมาชิกทีมอีกคนเม้มปาก “หวังว่าการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศปีหน้าจะไม่มีชายแก่ครับ”

จากนั้นพิธีกรก็หันไปถามอู๋ไน่และคนอื่น ๆ ที่ชนะการแข่งขัน “พวกคุณมีอะไรอยากพูดกับคู่แข่งไหมครับ”

อู๋ไน่กล่าวว่า “พวกเขาเก่งมากแล้ว ครั้งหน้าจะต้องทำผลงานได้ดีแน่นอน”

เทาต้าสี่กล่าวว่า “ถึงจะแพ้ก็อย่าเพิ่งรีบกลับล่ะ อาหารบุฟเฟต์ตอนเย็นของโรงแรมอร่อยที่สุดเลย”

ระหว่างการสัมภาษณ์ ทีมที่เหลือก็ทยอยแข่งขันจนเสร็จสิ้น

ทีมซูเฉิงและทีมโม่ตูผ่านเข้ารอบไปได้อย่างราบรื่นโดยไม่มีเรื่องเหนือความคาดหมาย

เมิ่งหลงพยักหน้าให้อู๋ไน่เบา ๆ จากมุมมองของคนนอก นั่นดูเหมือนการแสดงความยินดีต่อกันตามมารยาท

มีเพียงพวกเขา 2 คนเท่านั้นที่รู้ความหมายที่แท้จริง

พิธีกรเสี่ยวเลี่ยงกล่าวว่า “ต่อไปขอเชิญหัวหน้าทีมทั้ง 17 ทีมที่ผ่านเข้ารอบ ใช้โปรแกรมจับสลากหาคู่แข่งในรอบถัดไป เนื่องจากมีทีมเข้าร่วมทั้งหมด 17 กลุ่ม ทีมที่จับได้หมายเลข 9 จะได้ผ่านเข้ารอบโดยไม่ต้องแข่งขัน ขอให้ทุกคนโชคดีครับ”

หัวหน้าทีมทั้ง 17 คน รวมถึงจางเล่อ ต่างหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ทุกคนล้วนอยากจับได้หมายเลข 9 เพื่อจะได้ผ่านเข้ารอบโดยไม่ต้องแข่งขัน แต่โอกาส 1 ใน 17 จะได้มาง่าย ๆ ที่ไหนกัน

เทาต้าสี่และคนอื่น ๆ จ้องหน้าจอโทรศัพท์ของจางเล่อเขม็ง

จางเล่อกดปุ่มจับสลาก

ทันใดนั้นก็มีเลข 3 เด้งขึ้นมา

เทาต้าสี่กล่าวว่า “ให้ตายสิ นายเข้าห้องน้ำแล้วไม่ล้างมือหรือไง ซวยอะไรขนาดนี้”

จางเล่อกล่าวว่า “มือของนายหอมมากนี่ คราวหน้าก็ให้นายจับเองแล้วกัน”

ทุกคนมองไปยังจอขนาดใหญ่ อยากดูว่าทีมไหนจะโชคดีจับได้หมายเลข 9 ทว่าครั้งนี้การจับสลากดูจะใช้เวลานานกว่าครั้งก่อนอย่างเห็นได้ชัด ดูเหมือนทุกคนจะระมัดระวังเป็นพิเศษ

ท้ายที่สุด การ์ดของทีมโม่ตูก็เปลี่ยนเป็นเลข 9

เมื่อทีมอื่น ๆ เห็นว่าทีมโม่ตูจับได้สิทธิ์ผ่านเข้ารอบโดยไม่ต้องแข่งขัน พวกเขากลับไม่ได้รู้สึกอิจฉา ตรงกันข้ามยังรู้สึกโล่งอกเสียด้วยซ้ำ

อย่างไรเสีย ฝีมือของทีมโม่ตูก็อยู่ตรงนั้น ต่อให้จับไม่ได้สิทธิ์ผ่านเข้ารอบ พวกเขาก็ต้องผ่านเข้ารอบได้อย่างแน่นอน

หากต้องเจอกับทีมโม่ตู กลับมีโอกาสตกรอบได้ง่ายกว่า

แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนในสนามให้ความสนใจยิ่งกว่าคือ ทีมซูเฉิงจับได้หมายเลข 3 เช่นเดียวกัน

ทีมฟังไห่ปะทะกับทีมซูเฉิงเข้าแล้ว

ฉินหมิงมองอู๋ไน่ด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “การแข่งขันของพวกแกจบแล้ว เก็บข้าวของกลับขึ้นเขาของพวกแกไปได้เลย”

อู๋ไน่กล่าวว่า “เจ้าหนุ่ม ดูโทรศัพท์ของนายให้ดีล่ะ อย่าทำตกน้ำอีกก็แล้วกัน”

เทาต้าสี่กล่าวว่า “ใช่แล้ว พวกเราออกมาจากเขาแล้วก็ยังชนะนายได้ไม่ใช่หรือไง”

พิธีกรประกาศเสียงดัง “การแข่งขันรอบที่ 2 เริ่มต้นขึ้นแล้วครับ”

ภายในสนามแทบจะมีแต่เสียงเชียร์ทีมซูเฉิง มีเพียงเสียงแผ่ว ๆ ที่พอจะได้ยินว่า “คุณตา ฉันรักคุณ... หุบเขานี่สุดยอดจริง ๆ...”

แม้แฟนคลับทั้ง 7 หรือ 8 คนของอู๋ไน่จะตะโกนจนคอแทบแตก ก็ยังไม่อาจต้านทานเสียงของผู้ชมเกือบครึ่งสนามได้

อู๋ไน่ทุ่มเทสมาธิทั้งหมดให้กับการแข่งขัน

โดยรวมแล้วทีมซูเฉิงยังคงมีฝีมือแข็งแกร่งมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้รับการจัดอันดับจากผู้จัดการแข่งขันให้เป็นทีมที่มีฝีมือเป็นอันดับ 2

ภาพการแข่งขันที่ฉายอยู่บนจอขนาดใหญ่ในสนามก็คือภาพการแข่งขันของกลุ่มอู๋ไน่

ซาลี่ลี่อยู่ที่สำนักงานขายบ้าน กำลังดูการถ่ายทอดสดผ่านโทรศัพท์มือถือ

ภายในใจของเธอเต็มไปด้วยความสับสน เธอเป็นทั้งแฟนคลับของฉินหมิง และก็ไม่อยากให้อู๋ไน่แพ้ โดยเฉพาะตอนที่ทั้ง 2 คนต้องมาเจอกัน

ซาลี่ลี่ตะโกนอย่างร้อนใจ “หยุดนะ พวกเธอหยุดเดี๋ยวนี้ อย่าตีกันอีก อย่าตีกันแล้วสิ”

“ฉินหมิง ลุกขึ้นมาสิ ทำไมนายถึงนอนลงไปได้ นายทำได้นะ”

ฉินหมิงซึ่งถูกอู๋ไน่สังหารเดี่ยวในสนาม กัดฟันด้วยความเคียดแค้น เขาถูกอีกฝ่ายฆ่าอีกครั้งแล้ว

สมาชิกทีมฉวยจังหวะที่ว่างรีบตะโกนบอก “หัวหน้า พวกเรายังมีโอกาส ครั้งหน้าเดี๋ยวพวกเราช่วยฆ่าเขาเอง”

ฉินหมิงตบโต๊ะอย่างแรง “ได้ ใครฆ่าไอ้แก่ชั่วนั่นได้ 1 ครั้ง ฉันให้ 50,000 หยวน”

ชั่วพริบตา ดวงตาของสมาชิกทีมทั้ง 4 คนก็เป็นประกายขึ้นมา

ต่อให้คว้าแชมป์การแข่งขันได้ พวกเขาก็อาจได้เงินไม่ถึง 50,000 หยวนด้วยซ้ำ แต่ฆ่าชายแก่ได้ 1 ครั้งก็ได้เงิน 50,000 หยวนแล้ว

ถ้าฆ่าได้ 4 ครั้ง ก็เท่ากับ 200,000 หยวนไม่ใช่หรือ

สายตาของสมาชิกทีมทุกคนจึงจับจ้องไปที่อู๋ไน่

จะสนใจแพ้ชนะไปทำไม ขอเพียงฆ่าชายแก่ให้ได้อีกสักหลายครั้ง ทุกอย่างก็จะมีหมด

คนในทีมฟังไห่สังเกตเห็นความผิดปกตินี้ได้อย่างรวดเร็ว ไม่ว่าอู๋ไน่จะปรากฏตัวขึ้นที่ใด สมาชิกทีมฝ่ายตรงข้ามทั้ง 5 คนก็จะพากันพุ่งเข้าไปไล่ฆ่าเขาอย่างพร้อมเพรียง

อู๋ไน่ควบคุมตัวละครอย่างลื่นไหล และรู้ทันทีว่าตนเองถูกอีกฝ่ายจับทางได้แล้ว

“พวกเธอเดินดันป้อมและเก็บเลเวลต่อไป เดี๋ยวฉันจะล่อพวกมันเอง”

เมิ่งหลงนั่งอยู่ที่ที่นั่งของตน มองภาพบนจอขนาดใหญ่แล้วส่ายหน้า “ผลแพ้ชนะตัดสินได้แล้ว ฉินหมิงนี่ช่างโง่จริง ๆ”