บทที่ 139 ฮี่ๆ! มันเผาอร่อยที่สุดเลย!

หลังจากมันเทศถูกย่างจนสุกในกองไฟ เปลือกด้านนอกจะถูกเผาจนกลายเป็นถ่านสีดำหนาเตอะ ต้องปอกชั้นถ่านนี้ออกถึงจะกินได้ ในสายตาของชาวบ้าน การทำแบบนี้ถือเป็นการกินทิ้งกินขว้างอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ในมุมมองของโจวอัน มันเทศต้องเอามาย่างแบบนี้ถึงจะอร่อย มันเทศที่ย่างด้วยเตาถ่าน รสชาติแตกต่างจากมันเทศต้มอย่างสิ้นเชิง มันเทศย่างจะมีรสชาติหวานกว่าและเนื้อนุ่มหนึบกว่า ส่วนมันเทศต้มจะรสชาติจืดชืดและไม่มีกลิ่นหอม การได้นั่งผิงไฟไปพลางรอมันเทศย่างสุกไปพลาง ชีวิตแบบนี้มันช่างสุขสบายเสียจริง

"มันเผาเนื้อสีเหลืองนี่ใครจะเอาบ้าง?" โจวอันใช้ไม้เขี่ยมันเทศออกมาหัวหนึ่ง แล้วช่วยปอกเปลือกถ่านสีดำด้านนอกออกให้

"พี่ใหญ่ ผมเอาๆ!" น้องเจ็ดโจวรุ่ยชูมือขึ้นสูง ท่าทางเหมือนลูกหมาจอมตะกละไม่มีผิด

"ว้าว! หอมจังเลย! ฟู่~ ร้อนๆๆ!" พอเห็นท่าทางแทะมันเผาของน้องเจ็ด โจวอันก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

"พี่ใหญ่ หนูจะเอามันเผาเนื้อสีขาว!"